نور ملکوت قرآن - ج3

 بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ در تمام سوره‌هاى قرآن و در سوره حمد، جزء قرآن است.

 فقیه عالیقدر حاج آقا رضا همدانى در «مصباح الفقیه» از یونس بن عبد الرّحمن از محمّد بن مسلم روایت مى‌کند که از حضرت صادق علیه السّلام از تفسیر این آیه: وَ لَقَدْ آتَيْناكَ سَبْعاً مِنَ الْمَثانِي وَ الْقُرْآنَ الْعَظِيمَ‌ پرسیدم، فرمود: مراد فاتحة الکتاب است که در نمازها خوانده مى‌شود، و گفتار در آن ناظر به قرآن است. و رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم فرمود:

 إنَّ اللهَ تَعَالَی‌ مَنَّ عَلَیَّ بِفَاتِحَةِ الْکِتَابِ مِنْ کَنْزِ الْجَنَّةِ، مِنْهَا بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ؛ الأیَةُ الَّتِی‌ یَقُولُ اللهُ تَعَالَی‌ فِیهَا: وَ إِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى‌ أَدْبارِهِمْ نُفُوراً. وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‌، دَعْوَی‌ أهْلِ الْجَنَّةِ حِینَ شَکَرُوا اللهَ حُسْنَ الثَّوَابِ. مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ، قَالَ جَبْرَئِیلُ عَلَیْهِ السَّلاَمُ : مَا قَالَهَا مُسْلِمٌ قَطُّ إلاَّ صَدَّقَهُ اللهُ وَ أهْلُ سَمَاوَاتِهِ. إيَّاكَ نَعْبُدُ، إخْلاَصُ الْعِبَادِ. وَ إيَّاكَ نَسْتَعِينُ، أفْضَلُ مَا طَلَبَ بِهِ الْعِبَادُ حَوَآئِجَهُمْ. اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ صِرَاطَ الَّذِينَ أنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ، صِرَاطُ الأنْبِیَآءِ وَ هُمُ الَّذِینَ أنْعَمَ اللهُ عَلَیْهِمْ. غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ، الْیَهُودُ. وَ لاَ الضَّآلِّینَ، النَّصَارَی‌.

 «خداوند تعالى بر من، با فرستادن سورۀ فاتحة الکتاب که گنجى است از گنجهاى بهشت منّت گذاشت. از این سورۀ فاتحه است آیه‌ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌. آن آیه‌اى که خداوند تعالى راجع به آن مى‌گوید:

 اى پیغمبر: چون تو پروردگارت را به یگانگى و وحدانیّت در قرآن یاد کنى، آنها پشت کرده و اظهار نفرت و ضجرت مى‌نمایند.

 و آیۀ‌ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‌ که گفتار اهل بهشت است؛ چون به‌واسطۀ نیکوئى پاداش، شکر و سپاس خداوند منّان را بجاى مى‌آورند.