نور ملکوت قرآن - ج3

 و آیه‌ مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ‌ است که جبرئیل علیه السّلام گفت: این جمله را هیچ‌گاه مسلمانى نمى‌گوید مگر آنکه خدا و ساکنان آسمانهایش وى را تصدیق کنند.

 و آیه‌ إِيَّاكَ نَعْبُدُ اخلاص بندگان است. و وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ‌ بهترین چیزى است که بندگان خدا نیازمندیهاى خود را بدان مى‌طلبند.

 و آیه‌ اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ‌ راه پیامبران است؛ و ایشان کسانى هستند که خداوند بدانها نعمت ارزانى داشته است.

 و غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ‌ مراد طائفهً یهود، و وَ لَا الضَّالِّينَ‌ مراد نصارى مى‌باشند.»

 و در صحیحۀ محمّد بن مسلم وارد است که: من از حضرت صادق علیه السّلام پرسیدم از سَبْعُ الْمَثاني وَ الْقُرْءَ‌انَ الْعَظيمَ که آیا مراد فاتحه است؟ گفت: آرى! گفتم: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌ از سبع المثانى است؟

 گفت: آرى؛ گفتم: آن افضل آیات سبع المثانى است.

 و از جملۀ روایاتى که دلالت دارد بر آنکه‌ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ نیز جزء سائر سوره‌هاى قرآن است، صحیحۀ معاویه بن عمّار است که از «تهذیب» روایت شده است، گفت: من از حضرت صادق علیه السّلام پرسیدم که: چون نماز بخوانم‌ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ را نیز قرائت کنم؟! گفت: آرى. گفتم چون سورۀ فاتحه را بخوانم، بخوانم‌ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ را با سوره؟ گفت: آرى!

 و از کتاب «کافى» کلینى، همین مضمون با مختصر تفاوتى در عبارت وارد است.

 و از عیّاشى در تفسیرش از خالد بن مختار روایت است که گفت: شنیدم‌