نور ملکوت قرآن - ج3

معارضه مى‌کردند، پس از آوردن اسلام ظاهرى و عدم قبول واقعى، فقط تغییر لباس و چهره داده، به لباس دین متظاهر و علیه قرآن کما کانوا قیام کرده‌اند. حقّا روح شیطنت و مقاصد فکرى و اندیشه‌هاى آنان واحد بوده، براى انجام هدفهاى دنیّه خود، خویشتن را بحسب مقتضیات در پوشش دین متظاهر نموده‌اند. فقط دو پوشش است بر اصل دو مصلحت:

 در هنگامى که کفر و شرک قدرت داشت و ریاست و حکومت را در آن زمینه استوار مى‌دیدند، علناً به عنوان حمایت از بتها علم هُبَل و لات و عُزَّى را بر دوش مى‌کشیدند و فریاد اعْلُ هُبَلُ‌¹ آنها صحنه احد را پر کرده بود. و زمانى که دیگر نتوانستند در آن زمینه پافشارى کنند و با فتح مکّه در سنه هشتم از هجرت، قدرت و عظمت اسلام همه جا را فرا گرفت، به لباس اسلام درآمده، همان نیزه و شمشیر را برداشته و با حقیقت قرآن که در مقام مقدّس ولایت متجلّى است و حامى کانون و مبیّن اسرار و روشنگر تأویل و مفاد و معناى قرآن است به جنگ درافتادند.

 اینها بصورت ظاهر خود را تابع قرآن دانسته، ولى مردم را از معنى قرآن منع کردند، و آیات متشابهات که غیر از اُولو العلم را براى ادراک معانى آن راهى نیست، به نظر خود تفسیر و تعبیر نمودند، و خود را اُولوالأمر دانسته و با کتاب خدا کردند آنچه کردند.

تفسیر آیه: هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ‌

 هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ‌