نور ملکوت قرآن - ج3

رسول خدا، وى را جداگانه نام مى‌برد و پس از آن، ذکر از آن امّت و جماعت مى‌کند.

 مثل آیۀ: آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَ الْمُؤْمِنُونَ‌¹. «رسول خدا و جمیع مؤمنین به آنچه از جانب پروردگارش بر او نازل شده است ایمان آوردند.» 

 و مثل آیۀ: ثُمَّ أَنْزَلَ اللهُ سَكِينَتَهُ عَلى‌ رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ‌². «و سپس خدا سکینه و آرامش خود را بر رسولش و بر مؤمنین فرودآورد.» 

 و مثل قوله: لكِنِ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ‌³. «و لیکن پیغمبر ما و آن کسانى که با او ایمان آورده‌اند.» 

 و مثل قوله: هذَا النَّبِيُّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا⁴. «این پیغمبر و کسانى که ایمان آورده‌اند.» 

 و مثل قوله: يَوْمَ لا يُخْزِي اللهُ النَّبِيَّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ‌⁵. «روزى که خداوند این پیغمبر را با کسانى که با او ایمان آورده‌اند، ذلیل و خوار و سرافکنده نمى‌کند.» 

 و غیر از این آیات، آیات دیگرى که بر همین نهج در قرآن کریم وارد شده است.

 بنابراین اگر مراد از و الرّاسخون فى العلم آن باشد که ایشان عالم به تأویلند و رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم مسلّما از آنهاست، حقّ گفتار این بود که گفته شود: وَ ما يَعْلَمُ تَأويلَهُ إلاّ اللهُ وَ رَسولُهُ وَ الرّاسِخونَ ‌