نور ملکوت قرآن - ج3

با حقیقت قرآن، انحصار به مشرکین و کافرین ندارد. این آیه درباره مسلمین نازل شده است و آنان را به دو گروه تقسیم نموده است. یک گروه مؤمن و متعهّد و تسلیم در برابر حقّ، و یک گروه متمرّد و فتنه‌جو که پیوسته دنبال کج‌رویها مى‌روند و در زاویه‌ها مى‌خزند، و از راه مستقیم و صراط قویم همیشه دورى مى‌کنند. اینها در سیر نفسانى خود منحرفند. اینها در هر زمان و هر مکان وجود دارند و پیوسته در پى گل‌آلود نمودن آب و گرفتن ماهى مى‌باشند. نان را به نرخ روز مى‌خورند، و در هر توبره‌اى پوزه مى‌زنند، و در هر آخورى سر مى‌کنند، و چون انگل از خون و جان غیر مى‌خورند، و حیات خود را بر روى کشته مظلومان و خون محرومان ادامه مى‌دهند.

 در تفسیر «صافى» بعد از تفسیر معناى محکم و متشابه فرموده است:

 «در کتاب «کافى» و «عیّاشى» از امام علیه السّلام در تأویل قرآن وارد است که فرمود: إنَّ الْمُحْکَمَاتِ أمِیرَالْمُؤْمِنِینَ وَ الأئِمَّةُ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ، وَ الْمُتَشَاِبهَاتِ فُلاَنٌ وَ فُلاَنٌ.¹ 

 «محکمات کتاب، وجود اقدس أمیرالمؤمنین و ائمّه علیهم السّلام هستند؛ و متشابهات، وجود فلان و فلان است.»»

 و این روایت دلالت دارد بر آنکه: امام علیه السّلام وجود خارجى و تکوینى قرآن است؛ و دو خلیفۀ ناحقّ و غاصب امر ولایت، وجود خارجى و تحقّقى شیطنت و انحراف و میل به سوى باطل.

روایات وارده در آنکه امامان علیهم السّلام راسخین در علم‌اند

 «و نیز در «کافى» و «عیّاشى» از حضرت صادق علیه السّلام است که:

 نَحْنُ الرَّاسِخُونَ فِی‌ الْعِلْمِ، وَ نَحْنُ نَعْلَمُ تَأوِیلَهُ.² 

 «ما راسخین در علم مى‌باشیم، و ما تأویل آن را مى‌دانیم.»»