
نور ملکوت قرآن - ج3
جلد سوم مجموعۀ «نور ملکوت قرآن» از آثار ماندگار مرحوم علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه بوده که پیرامون جنبۀ «توحیدی بودنِ منطق قرآن و تربیت انسان کامل توسّط قرآن» با قلمی روان و بیانی سلیس به رشتۀ تحریر درآمده است. مهمترین مطالب این مجلّد: • منطق قرآن توحید خالص در جمیع شئون است • شاهنامه فردوسی مبایِن با روح اسلام • عیسی و موسای واقعی را قرآن معرفی میکند • جهل و تعصّب اورپا در عدم رجوع به قرآن • قرآن برملاکنندۀ خطاهای تورات و انجیلِ فعلی • فلسفۀ جهاد در اسلام، ایثار و انفاقِ توحید است • تحلیل و بررسی بردهداری در اسلام • علل ضعف مسلمین، ناشی از سستی در عمل به قرآن است • بحثی مفصل درباره اهداف و آرمانهای استعمار • نظر مؤلف درباره سیدجمالالدین اسدآبادی • نقشههای استعمار برای جلوگیری از اتحاد مسلمین و رویکارآمدن قرآن • بحثی دربارۀ فداکاریِ احمدشاه قاجار • قرآن موجب سیر کمالی نفوس مؤمنان است • ثمرۀ قرآن، تربیت انسان کامل است • قرآن بیان حقیقت امام است • قرآن بدون امام در حکم جسد بیروح
نور ملکوت قرآن - ج3
230«و از امام محمّد باقر علیه السّلام مرویست که گفت:
فَرَسُولُ اللهِ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ ءَالِهِ [وَ سَلَّمَ] أفْضَلُ الرَّاسِخِینَ فِی الْعِلْمِ، قَدْ عَلَّمَهُ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ جَمِیعَ مَا أنْزَلَ اللهُ عَلَیْهِ مِنَ التَّنْزِیلِ وَالتَّأوِیلِ؛ وَ مَا کَانَ اللهُ لِیُنْزِلَ عَلَیْهِ شَیْئًا لَمْ یُعَلِّمْهُ تَأوِیلَهُ. وَ أوصِیَآؤُهُ مِنْ بَعْدِهِ یَعْلَمُونَهُ کُلَّهُ.1
«رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم از جمیع راسخین در علم، مرتبهاش عالىتر و فضیلتش بیشتر است. و تمام آنچه را که خداوند بر وى نازل نموده از تأویل و تنزیل قرآن، همه را به او آموخته بود؛ و هیچچیزى را که خدا به وى نازل نموده و تأویلش را نیاموخته باشد، در بین نبود. و اوصیاى او پس از او نیز تمام مراتب تأویلات قرآن را میدانند.»»
«در «کافى» از حضرت باقر علیه السّلام وارد است که فرمود:
وَ الرَّاسِخُونَ فِی الْعِلْمِ، مَنْ لاَ یَخْتَلِفُ فِی عِلْمِهِ.2
«راسخین در علم کسانى مىباشند که در علمشان اختلاف و دگرگونى نیست.»»
«و در کتاب «احتجاج» از أمیرالمؤمنین علیه السّلام در ضمن حدیثى وارد است که آن حضرت گفت:
ثُمَّ إنَّ اللهَ جَلَّ ذِکْرُهُ، بِسَعَةِ رَحْمَتِهِ وَ رَأفَتِهِ بِخَلْقِهِ وَ عِلْمِهِ بِمَا یُحْدِثُهُ الْمُبَدِّلُونَ مِنْ تَغْیِیرِ کَلاَمِهِ، قَسَّمَ کَلاَمَهُ ثَلاَثَةَ أقْسَامٍ :
فَجَعَلَ قِسْمًا مِنْهُ یَعْرِفُهُ الْعَالِمُ وَ الْجَاهِلُ، وَ قِسْمًا لاَ یَعْرِفُهُ إلاَّ مَنْ صَفَا ذِهْنُهُ وَ لَطُفَ حِسُّهُ وَ صَحَّ تَمَیُّزُهُ مِمَّنْ شَرَحَ اللهُ صَدْرَهُ لِلإسْلاَمِ، وَ
قِسْمًا لاَیَعْرِفُهُ إلاَّ اللهُ وَ أنْبِیَآؤُهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِی الْعِلْمِ.
- تفسیر «صافى» طبع گراورى اسلامیّه، ج ١، ص ٢٤٧؛ و علاوه شمارۀ ١ نیز از تفسیر «مجمع البیان» طبع صیدا، ج ١، ص ٤١٠ آورده شده است.
- همان.
