نور ملکوت قرآن - ج3

 کُنَّا مَعَ رَسُولِ اللهِ صلَّی‌ اللهُ عَلَیْهِ وَ ءَ‌الِهِ وَ سَلَّمَ فَانْقَطَعَ شِسْعُ نَعْلِهِ. فَألْقَاهَا إلَی‌ عَلِیٍّ عَلَیْهِ السَّلاَمُ یُصْلِحُهَا. ثُمَّ قَالَ: إنَّ مِنْکُمْ مَنْ یُقَاتِلُ عَلَی‌ تَأوِیلِ الْقُرْءَ‌انِ کَمَا قَاتَلْتُ عَلَی‌ تَنْزِیلِهِ.

 فَقَالَ أبُوبَکْرٍ : أنَا هُوَ یَا رَسُولَ اللهِ؟! قَالَ: لاَ!

 فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ : أنَا هُوَ یَا رَسُولَ اللهِ؟! قَالَ: لاَ! وَلَکِنَّهُ ذَاکُمْ خَاصِفُ النَّعْلِ؛ وَ یَدُ عَلِیٍّ عَلَیْهِ السَّلاَمُ یُصْلِحُهَا.

 قَالَ أبُوسَعِیدٍ : فَأتَیْتُ عَلِیًّا فَبَشَّرْتُهُ بِذَلِکَ، فَلَمْ یَحْفِلْ بِهِ؛¹ کَأنَّهُ شَیْءٌ قَدْ کَانَ عَلِمَهُ مِنْ قَبْلُ.² 

 «ما با رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم مى‌رفتیم که بند نعل او پاره شد. آن را به نزد علىّ انداخت تا اصلاحش کند. و سپس گفت: تحقیقاً در میان شما مردى است که براى برقرارى تأویل قرآن مى‌جنگد، همان‌طورکه من براى تنزیل قرآن جنگیده‌ام! 

 ابو بکر گفت: منم اى رسول خدا؟! گفت: نه! 

 عمر بن خطّاب گفت: منم اى رسول خدا؟! گفت: نه! 

 و لیکن آن مردى است که مشغول پینه زدن کفش است؛ و نعل حضرت در دست علىّ بود و به اصلاح آن مشغول بود.

 أبو سعید مى‌گوید: من به نزد علىّ آمدم و او را بدین موهبت بشارت دادم. امّا او اعتنائى به حرف من ننمود؛ گویا این مطلب، امرى بود که خبرش را علىّ از پیش مى‌دانست.»» 

 و همچنین ابن أبى الحدید روایت مى‌کند از ابن دیزیل در این کتاب،