
امام شناسی ج1
جلد اول از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون مسئله «عصمت انبیاء و ائمه علیهمالسلام» و «معنای کلی ولایت تکوینی» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • لزوم عصمت انبیاء و ائمه علیهمالسلام و بیان لوازم عصمت • اصل وراثت در عصمت مربوط به ملکوتِ نفس است • عصمت انبیاء منافاتی با اختیاری بودن افعال آنان ندارد • منصب امامت از نبوّت بالاتر است • معنای ولایت تکوینیِ امام به اذن خدا • شرط تحقّق امامت، عبورِ امام از هستیِ خود و تحقق به هستیِ خداست • ضرورت تبعیّت از امام، بخاطر ضرورت تبعیت از حق است • لازمۀ عصمت، هدایت به حق است • ملاکِ تبعیت از ائمه علیهمالسلام، تبعیت از اعلم است
امام شناسی ج1
29فاوحی اللَه الیه: إنّی مُخرجٌ منک نُوری الذی به السلُوک فی القَنَوات الطَّاهِرهَ، و الأرُومَات الشَریفَه، و اباهی بهالأنوار، و اجعلهُ خاتم الأنبیاء.
و أجعلُ آله خِیار الأئمة الخُلفاء.
و اختِمُ الزَمَان بمُدّتهم، و أغصُّ الأرضَ بدَعوَتِهم، و انشُرُها بشیعَتِهم.
فشمِّر، و تَطَهَّر، و قدِّس، و سبِّح و اغشَ زَوجَتَک عَلَی طهارةٍ مِنها.
فأنّ وَدیعَتی تَنتَقِلُ مِنکما إلَی الولد الکائن منکما1
ترجمه: خداوند به آدم وحی فرستاد: که من از تو بیرون میآورم نور خودم را، آن نوری که به واسطه آن میتوان در اصلاب متین و استوار پاکیزه اعقاب، و ریشههای شریف نسلهای گرامی داشته شده انساب راه یافت.
من به آن نور بر تمام نورها مباهات و افتخار میکنم، و آن نور را خاتم پیغمبران قرار میدهیم.
و آل او را بهترین پیشوایان و امامان و برگزیدهترین خلیفگان قرار میدهم.
و چرخ امتداد زمان را به مدّت حکومت الهیه آنان، به پایان میرسانم، و زمین را از دعوت و ندای آنان مالامال مینمایم بهطوریکه نقطهای از زمین برای ندا و دعوت غیر آنها یافت نشود، و زمین را برای ترّدد و تمکین شیعیان آنان باز میکنم.
ای آدم! حال کمر خود را محکم ببند و آماده شو، و تحصیل طهارت کن، خدای خود را به تقدیس و تسبیح یاد کن، و سپس برو به سوی زوجه ات و در حال طهر و پاکیزگی با او نزدیکی کن.
چون امانت و ودیعه من، از فرزندی که از شما دو تن به وجود آمد منتقل میشود.
تفسیر آیه ثم اورثنا الکتاب الذین اصطفینا من عبادنا
حال که این مطلب واضح شد رجوع کنیم به تفسیر آیهای که در مطلع گفتار ذکر شد.
﴿ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا﴾
ما قرآن مجید را بعد از آنکه به تو فرو فرستادیم به نحو توارث به بندگان
- «مروج الذهب» جلد اول از طبع مطبعة السعادة مصر ١٣٦٧ هجریه ص ٣٧ و از طبع مطبعة دار الاندلس بیروت ١٣٩٣ هجریه ص ٤٧
