امام شناسی ج1

او بر جمیع مسلمین عالم زعامت کند و سر رشته امور مردم را به‌دست گیرد؟

 کردند با او آنچه کردند، تا بالأخره پس از سی سال خون دل، در محراب عبادت فرقش را بشکافتند؛ و چنین روح کلّی و حیات سرمدی خود را در زیر خاک پنهان نموده، دل جنّ و انس و حیوان بیابان و مرغان هوا را در سوگش ماتم سرا نمودند.

 ابن اثیر جزری می‌نویسد: و أنبأنا جدّی، حدّثنا زید بن علی عن عبید اللَه بن موسی، حدّثنا الحسن بن کثیر عن أبیه قال: خرج علیٌّ لصلوةِ الفجرِ فاستَقبَلهُ الأوزُ یصحِنَ وَجهَهُ، قال: فَجعلنَا نَطرُدهُنَّ عنهُ.

 فقال: دَعوهُنَّ فإنُّهنَّ نَوائِحُ؛ و خرجَ فأصیبَ.¹

 حسن بن کثیر از پدرش روایت می‌کند که او گفت: أمیرالمؤمنین علیه السّلام برای نماز صبح می‌رفت، مرغابیهائی به‌دو روی آورده و در برابر صورت علی صدای خود را به صیحه و غوغا بلند کردند.

 او می‌گوید: ما خواستیم آنها را از دور أمیرالمؤمنین دور کنیم، حضرت فرمود: آنها را به‌حال خود گذارید، اینها برای من نوحه سرائی می‌کنند.

 چون برای نماز بیرون شد، ضربت بر فرق مبارکش رسید.

عزاداری پرندگان و وحوش بر سید الشهداء علیه السّلام

 آری مرغان هوا و وحوش بیابان برای فرزندش نیز نوحه سرائی نمودند؛

 ابن شهرآشوب گوید: چون بنی اسد در روز دوازدهم محرّم آمدند که آن اجساد مطهرّه را دفن کنند، مرغان سفیدی را گرداگرد آن بدنهای نازنین مشاهده نمودند²

 مجلسی رضوان اللَه علیه از بعضی از مؤلفات اصحاب روایت می‌کند که رُوی عن طریق أهل البیت: أنّه لمَّا استشهدَ الحسینُ علیه السلام بَقِیَ فی کربلا صَریعاً، و دمُهُ عَلی الأرضِ مَسفُوحاً، و إذاً بَطایرٍ أبیضُ قد أتَی وَ تَمسَّحَ بدَمِهِ؛ و جاءَ و الدَّمُ یقطُرُ منهُ.

 فَرأی طُیوراً تَحتَ الظِلالِ، عَلَی الغُصونِ و الأشجَار؛ و کلٌّ مِنهُم یذکرُ