
امام شناسی ج1
جلد اول از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون مسئله «عصمت انبیاء و ائمه علیهمالسلام» و «معنای کلی ولایت تکوینی» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • لزوم عصمت انبیاء و ائمه علیهمالسلام و بیان لوازم عصمت • اصل وراثت در عصمت مربوط به ملکوتِ نفس است • عصمت انبیاء منافاتی با اختیاری بودن افعال آنان ندارد • منصب امامت از نبوّت بالاتر است • معنای ولایت تکوینیِ امام به اذن خدا • شرط تحقّق امامت، عبورِ امام از هستیِ خود و تحقق به هستیِ خداست • ضرورت تبعیّت از امام، بخاطر ضرورت تبعیت از حق است • لازمۀ عصمت، هدایت به حق است • ملاکِ تبعیت از ائمه علیهمالسلام، تبعیت از اعلم است
امام شناسی ج1
39وزیده و گرد و غبار صحرا را بر آن پیکر نشانده، بدن در زیر سمّ ستوران درهم شکسته و خورد شده و استخوانها کوبیده شده است.
زوّارش حیوانات وحشی بیابانها هستند که در اطراف او گرد آمدهاند؛ و زاری کنندگان بر او طایفه جنّ که در بیابانهای هموار و در گردنهها و درّهها زندگی میکنند.
امّا خاک تیره از نور آن حضرت روشن و منوّر شده، و جو و فضا از اشراقات او تابان و درخشان گردیده است.
چون آن پرندگان این منظره عجیب را دیدند، صداهای خود را بصیحه و فغان بلند کردند، و آشکارا گریه و زاری سر دادند و خود را بهخونهای آن حضرت مالیده و در آن خون غلطه میخوردند، و سپس همه بهپرواز درآمدند، و هر یک از آنان آهنگ ناحیهای را نموده که اهل آنرا از شهادت حضرت ابیعبداللَه علیه السّلام با خبر کنند.
مضامین زیارت سید الشّهداء علیه السّلام در اول رجب
و در زیارتنامه آن حضرت در زیارت اول رجب میخوانیم: یا أبا عَبداللَه، اشهدُ لقَد اقشعرت لِدمائِکم أظلُّةُ العرشِ مع أظلَّةِ الخلائقِ و بَکتکمُ السماء و الأرضُ و سکانُ الجنانِ و البرُّ و البحرُ
صلّی اللَه علیک عددَ ما فی عِلم اللَه، لبیک داعِیَ اللَهِ، إن کان لم یجبک بَدنی عند استغاثتِک، و لسانِی عند استِنصَارِک، فقَد اجابَک قلبی و سَمعی و بَصری، سُبحانَ ربَّنا، أن کانَ وَعدُ ربّنا لَمفعُولًا1
ای ابا عبد اللَه! من بهشهادت سوگند یاد میکنم که بهحقیقت و واقعیت، برای خونهای پاک شما، طبقات ساکنین عرش خدا با طبقات آفریده شدگان بهلرزه در آمدند و آسمان و زمین بر شما گریست، و ساکنین بهشتها و خشکیها و دریاها بگریستند.
درود خدا بر تو باد، درودی فراوان بهاندازه وسعت و گنجایش تعداد آنچه در علم خدا میگنجد.
بله بله! قبول کردم و پذیرفتم، ای دعوت کننده براه خدا! دعوی تو را لبّیک
- «اقبال» ص ٧١٢، ابن طاووس این زیارت را در شب نیمه شعبان ذکر کرده است و گفته است که زیارتی است که در اول رجب خوانده میشود، و لیکن چون نیمه شعبان اعظم است لذا آن را در اینجا ذکر کرده است و محدث قمی نیز در هدیة الزائرین ص ١١٣ ذکر نموده است.
