
امام شناسی ج1
جلد اول از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون مسئله «عصمت انبیاء و ائمه علیهمالسلام» و «معنای کلی ولایت تکوینی» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • لزوم عصمت انبیاء و ائمه علیهمالسلام و بیان لوازم عصمت • اصل وراثت در عصمت مربوط به ملکوتِ نفس است • عصمت انبیاء منافاتی با اختیاری بودن افعال آنان ندارد • منصب امامت از نبوّت بالاتر است • معنای ولایت تکوینیِ امام به اذن خدا • شرط تحقّق امامت، عبورِ امام از هستیِ خود و تحقق به هستیِ خداست • ضرورت تبعیّت از امام، بخاطر ضرورت تبعیت از حق است • لازمۀ عصمت، هدایت به حق است • ملاکِ تبعیت از ائمه علیهمالسلام، تبعیت از اعلم است
امام شناسی ج1
18اصحابش در روز قیامت بر سایر شهداء فضیلتی است.
ای جبّله! زمانیکه دیدی خورشید مانند خون تازه سرخ شد، بدانکه آقای تو و مولای تو حسین را کشتند.
جبله میگوید: روزی از منزل خارج شدم، چون نظر بر دیوارها افکندم، دیدم مانند ملحفههای رنگین شده به عُصفُر (گیاهی است سرخ رنگ) بهرنگ خون درآمده است.
پس ناگهان صیحه زدم و گریستم و گفتم: بهخدا سوگند که آقای ما حسین بن علی را کشتند.1
- «امالی» صدوق ص ٧٧ و «علل الشرایع» ص ٢٢٨ و در «بحار الانوار» ج ١٠ ص ٢٢٤ این داستان را از صدوق نقل میکند
