
شرح فقراتی از دعای افتتاح
کتاب نفیس «شرح فقراتی از دعای افتتاح» اثر ذیقیمتِ حضرت علامه آیتاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه، حاصل دهجلسۀ برجایمانده از فرمایشات ایشان در شرح دعای افتتاح میباشد، که در شبهای ماه رمضان در جمع رفقا و شاگردان سلوکی خویش، به شرح و تبیینِ اسرار و نکاتِ عرفانی و توحیدی این دعای شریف پرداخته بودند. طرح نکات عرفانی و توحیدی با بیان شیوا و روان، در قالب آیات و روایات شریفه، همراه با ذکر امثله و نمونههای عینی، با اتکا به مبانی عرفانی و حکمی، از خصوصیات این اثر ارزشمند است که قلوب تشنۀ حقیقت را سیراب نموده و پویندگان معرفت ناب را رهنما خواهد بود. مهمترین مطالب این اثر: • خدا که ارحمالراحمین است چرا کفار را عقاب میکند؟ • حکمت قصاص در اسلام • رفتار کریمانۀ امام سجّاد علیهالسلام در مرگ فرزندشان • کیفیت برخورد پیامبر با خطاکاران و معاندین • رحمت دو صورت دارد: محبتکردن و گوشمالیدادن • سریان رحمت واسعۀ پروردگار در بخشش خطاکاران و عقاب معاندین • معنای جمال و جلالالهی • صیقلدادن قلب یعنی اعتراف به عبودیّت و مسکنت • جاهلیّت یعنی پافشاری روی سنتهای ناشی از موهومات و خرافات • اهمیت تلاوت قرآن در نماز • توضیحی پیرامون احکام شرعی، عقلی و فطری • خلقت یعنی ظهور و تجلّی • معنای واحدبالصرافة به بیانی ساده • تبیین حقیقت وجود ربطی و فقری موجودات • قدرت حقیقی در خوشتنداری و غلبه بر هواینفس • قرب پروردگار به انسان در عین بُعد • کیفیت حضور خداوند در همۀ زمانها و مکانها • ظهور شهوات مادی، به صورت آتش در قیامت • تقدم مقام عبودیت بر مقام ولایت • صفات و خصوصیات عجیبِ امیرالمؤمنین علیهالسلام
شرح فقراتی از دعای افتتاح
144این است:
به جهان خرّم از آنم که جهان خرّم از اوست *** عاشقم بر همه عالم، که همه عالم از اوست خیلی خوب میگوید ها! میگوید: عاشقم بر همه عالم؛ چرا؟ که همه عالم از اوست.
پس هر عشقی از هر عاشقی نسبت به هر معشوقی، و هر حمدی از هر حامدی نسبت به محمودی سر میزند، نفس عاشق و نفس معشوق و نفس عشق و نفس حامد و نفس محمود و عنوان حمد، اینها همهاش عین اوست و بس! روشن شد؟
بعضی از سلاّک دیده شده است که یک حالات توحیدی برایشان دست میدهد، اصلاً میافتند زمین را میبوسند میگوید خب چرا شما زمین را نمیبوسی؟ من دیدم ها! یا دست خودش را میبوسد یا پای خودش را میبوسد، یا لباس خودش را میبوسد.
حکایتی از مرحوم آقا سیّد جمالالدّین گلپایگانی
مرحوم آسیّد جمال گلپایگانی ـ رحمة الله علیه ـ میفرمود:
- توحید علمی و عینی، ص ٢٣٥، تعلیقه ١:
«مواعظ سعدی، غزلیات عرفانی، ص ١١٨، در ضمن مجموعۀ کلیات سعدی. و بقیّۀ ابیات این غزل از قرار ذیل است:
به غنیمت شمر ای دوست دم عیسی صبح ** تا دل مرده مگر زنده کنی کاین دم ازوست
نه فلک راست مسلّم نه مَلک را حاصل ** آنچه در سرّ سویدای بنی آدم ازوست
به حلاوت بخورم زهر که شاهد ساقی است ** به ارادت ببرم درد که درمان هم ازوست
زخم خونینم اگر به نشود به باشد ** خنک آن زخم که هر لحظه مرا مرهم ازوست
غم و شادی بر عارف چه تفاوت دارد ** ساقیا باده بده شادی آن کاین غم ازوست
پادشاهی و گدایی بر ما یکسان است ** که بر این در همه را پشت عبادت خم ازوست
سعدیا گرچه بکند سیل فنا خانۀ دل ** دل قوی دار که بنیاد بقا محکم ازوست»
- توحید علمی و عینی، ص ٢٣٥، تعلیقه ١:
