رساله لب اللباب در سیر و سلوک أولی الألباب

شاگردانش خندان و متبسّم یافتند، سبب پرسیدند، در پاسخ فرمود:

 پس از بیست و پنج سال مجاهده اکنون که در خود نگریستم دیدم دیگر اعمالم ریائى نیست و توانسته‌ام به رفع آن موفّق گردم. فتأمّل جیّدا.

لزوم متابعت کامل از جمیع احکام شرعیّه در تمام مراحل سلوک

 پوشیده نماند که از ابتداى سیر و سلوک تا آخرین مرحله از آن، سالک باید در تمام امور ملازم شرع انور باشد و به قدر سر سوزنى از ظاهر شریعت تجاوز ننماید. پس اگر کسى را ببینى که دعوى سلوک کند و ملازم تقوى و ورع نبوده و از جمیع احکام الهیّه شرعیّه متابعت ننماید و به قدر سر سوزنى از صراط مستقیم شریعت حقّه انحراف نماید او را منافق مى‌دان مگر آنچه به عذر یا خطا یا نسیان از او سر زند. و اینکه از بعضى شنیده شده است که مى‌گویند سالک پس از وصول به مقامات عالیه و وصول به فیوضات ربّانیّه تکلیف از او ساقط مى‌گردد سخنى است کذب و افترائى است بس عظیم، زیرا رسول اکرم صلّى الله علیه و آله با اینکه اشرف موجودات و اکمل خلائق بودند مع‌هذا تا آخرین درجات حیات تابع و ملازم احکام الهیّه بوده‌اند. بنابراین سقوط تکلیف به این معنى دروغ و بهتان است. بلى از براى آن مى‌توان معناى دیگرى نمود که قائلین، آن را قصد نمى‌نمایند و آن اینست که اتیان اعمال عبادیّه باعث براى استکمال نفوس بشریّه است، و مراتب استعداد انسان به واسطۀ التزام بر سُنَن عبادیّه از مراحل قوّه به فعلیّت مى‌رسد. بنابراین براى افرادى که هنوز به مرحلۀ فعلیّت‌