کتاب شریف «آیین رستگاری» حاصل بیانات حضرت علامه آیتاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی ـ قدّساللَهسرّه ـ پیرامون «اصول و آدابِ لازم در سیرو سلوک الی اللَه» میباشد که به زبانی سلیس و روان برای یکی از اصدقای ایمانی خویش بیان فرمودهاند، که در عین سلاست و شیوایی، پرده از حقایقی نشکفته برمیدارند که در نوع خود بینظیر است. متن پیاده شدۀ این بیانات به همراه مقدمه و تصحیح فرزند بزرگوارشان حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی ـ قدّساللَهسرّه ـ به زیور طبع آراسته گردیده است. اهم مطالب مندرج در این اثر: • از نتایج سلوک الی اللَه زدودهشدن غلّ و غش و کدورتهای باطنی است • از نتایج سلوک الی اللَه بیتعلّقی و آسودگی خاطر و خیال است • اعتمادبهنفس در مقابل اعتماد به خدا، اعتماد به بت است • سالک نباید فکر خود را به امور جزئی و کوچک متوقّف کند • باید از هر چه غیر خداست چشم پوشید • باید در راه خدا با همّت بلند گام نهاد • از اول سلوک تا آخر سلوک نباید غیر خدا را دید • درد سالک درد خداست و تا به خدا نرسد دلش آرام نمیگیرد • سالک نباید با مردم عوام سرو کله زده و مجادله کند • از ضررهای کتمان اسرار، عجب و خودپسندی • سلوک و راه خدا و عرفان بازیچه نیست • لزوم متابعت کامل از استاد سلوک • چند رکن مهم در سلوک: «سکوت»، «سلامت مزاج»، «شبزندهداری»، «عزلت و معاشرت با اولیایالهی»، «دوام ذکر خدا» • تجلیات خدا فقط در سایه آرامش نفس • حفظ زبان، یکی از راههای کنترل قلب • مراقبه و تزکیه در سیر و سلوک
آیین رستگاری
123وقتی که ”اللهُ أکبَرُ مِن أن یوصَف“ میباشد انسان از شیطان چه باکی دارد؟! چرا از شیطان بترسد؟! یعنی شیطان میآید شاخ به شاخ خدا میشود؟! از خدا جلو میزند، حکم خدا را عقب میاندازد، بر خدا سیطره پیدا میکند؟! این که نیست.
اللهُ أکبَرُ مِن أن یوصَف، وقتی که انسان گفت: الله، نور است. با یک الله یک چراغ هزار شمعی روشن میشود یا بیشتر و یک خانه را روشن میکند، تمام ظلمات را از بین میبرد. با یک الله أکبر، خورشید میآید بالای آسمان، و زمین را روشن میکند؛ این روشنایی قلب است، دیگر شیطان در آنجا چهکار میتواند بکند؟! شیطان مال آن کسانی است که الله اکبر نمیگویند و در غفلتند، و به خود مغرورند، آنها در عناد و تکذیب و جحودند.
شرح صدر از آن کسانی است که سر تسلیم فرود آوردهاند
در قرآن مجید است که: ﴿وَجَحَدُواْ بِهَا وَٱسۡتَيۡقَنَتۡهَآ أَنفُسُهُمۡ﴾.1 «آیات قرآن را میبینند امّا از روی ظلم انکار میکنند.» این انکار برای اینهاست، نه برای آن کسانی که میگویند ما میخواهیم سر تسلیم فرود بیاوریم، و راه را به ما نشان بده، خدایا! مخلصت هم هستیم، حرکت هم میکنیم. خدا اینها را دوست دارد، در بغل خود میگیرد، در کَنَف خود میگیرد، دست میمالد سرشان؛ البتّه این عبارات تشبیهات است. رحمتش را شامل میکند، ملائکهاش را میفرستد، دلشان را شاد میکند، خودشان را خرّم میکند، سینهشان را منشرح میکند؛ ﴿أَفَمَن شَرَحَ ٱللَهُ صَدۡرَهُۥ لِلۡإِسۡلَٰمِ فَهُوَ عَلَىٰ نُورٖ مِّن رَّبِّهِۦ﴾2.3 سینهاش گشاده میشود، یعنی از ضیق بیرون میآید، آن مطالب اسلام و تسلیم در سینهاش مینشیند، عالم برایش تنگ نیست، و بر عالم سعه
- سوره النّمل (٢٧) قسمتی از آیه ١٤.
- سوره الزُّمر (٣٩) صدر آیه ٢٢.
- الله شناسی، ج ١، ص ٣٣: «پس آیا کسی که خداوند سینهاش را برای پذیرش اسلام گشوده است و بنابراین او با نوری است که از پروردگارش به او داده شده (مساوی است با کسی که در ظلمات است و از آن بیرون نمیشود)؟»

