کتاب شریف «آیین رستگاری» حاصل بیانات حضرت علامه آیتاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی ـ قدّساللَهسرّه ـ پیرامون «اصول و آدابِ لازم در سیرو سلوک الی اللَه» میباشد که به زبانی سلیس و روان برای یکی از اصدقای ایمانی خویش بیان فرمودهاند، که در عین سلاست و شیوایی، پرده از حقایقی نشکفته برمیدارند که در نوع خود بینظیر است. متن پیاده شدۀ این بیانات به همراه مقدمه و تصحیح فرزند بزرگوارشان حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی ـ قدّساللَهسرّه ـ به زیور طبع آراسته گردیده است. اهم مطالب مندرج در این اثر: • از نتایج سلوک الی اللَه زدودهشدن غلّ و غش و کدورتهای باطنی است • از نتایج سلوک الی اللَه بیتعلّقی و آسودگی خاطر و خیال است • اعتمادبهنفس در مقابل اعتماد به خدا، اعتماد به بت است • سالک نباید فکر خود را به امور جزئی و کوچک متوقّف کند • باید از هر چه غیر خداست چشم پوشید • باید در راه خدا با همّت بلند گام نهاد • از اول سلوک تا آخر سلوک نباید غیر خدا را دید • درد سالک درد خداست و تا به خدا نرسد دلش آرام نمیگیرد • سالک نباید با مردم عوام سرو کله زده و مجادله کند • از ضررهای کتمان اسرار، عجب و خودپسندی • سلوک و راه خدا و عرفان بازیچه نیست • لزوم متابعت کامل از استاد سلوک • چند رکن مهم در سلوک: «سکوت»، «سلامت مزاج»، «شبزندهداری»، «عزلت و معاشرت با اولیایالهی»، «دوام ذکر خدا» • تجلیات خدا فقط در سایه آرامش نفس • حفظ زبان، یکی از راههای کنترل قلب • مراقبه و تزکیه در سیر و سلوک
آیین رستگاری
36کرد, من جواب او را نمیدهم برای اینکه او فلان روز به من سلام نکرد، و اینطور حرفها گرفتار هستند، و در همین افکار هم زندانی میشوند و در همین افکار هم میمیرند؛ چون قبر انسان افکارش است؛ این قبری که ما را میبرند در آن میگذارند، این قبر ما نیست، این قبر بدن ماست، بدن ما از خاک بوده و میرود در خاک؛ نفس ما هر درجهای از علوّ که داشته باشد در همان میماند؛ اگر نفس ما آلوده باشد، ما را در روحانیّت نفس نمیبرند؛ قبر ما همان افکار ماست، قبر ما همین خیالات ماست، قبر ما همین تو و منیهاست، از تو و منی باید گذشت و تو و منی را فدای خدا کرد، آن عالمی که خدا انسان را در آن جا میدهد، مناسب با یک حقیقتی است که انسان با آن حقیقت در هنگام مرگ منطوی است.
أمیرالمؤمنین علیه السّلام: «قیمةُ کُلِّ امرِئٍ ما یُحسِنُه»
أمیرالمؤمنین علیه السّلام یک جملهای دارند که: ”قیمةُ کُلِّ امرِئٍ ما یُحسِنُه.“1 خیلی عجیب است! «قدر و قیمت هرکسی، آن چیزی است که او بر آن چیز و بر آن اساس، خود را استوار کرده و بر آن امر فائق و غالب شده است.» اگر کسی قدر و قیمتش دنیا بود، تمام عمر خودش را برای دنیا مصرف کرد، قدر و قیمتش آن است؛ ولی انسان میگوید: خدا اینطور میگوید، این کار را بکن! میگوید: چَشم. آنوقت عمل میکند، این خیلی خیلی مقام دارد، خیلی خیلی عالی است، قابل قیاس نیست، قابل معاوضه نیست، انسان آن را با دنیا و آخرت هم عوض نمیکند، و یک لحظه از آن حالات میارزد به تمام لذّتهایی که اهل دنیا دارند.
آنوقت برای انسان مثل آفتاب روشن میشود این اخباری که ائمّه علیهم السّلام فرمودهاند، حضرت صادق و امام رضا علیهما السّلام فرمودهاند که در علل الشّرایع و عیون اخبار الرّضا هست عجیب است! ما تا به حال خیال میکردیم که افسانهها یا دور نماها یا تشویقنامههایی بر خلاف حقیقت و برای ترغیب انسان به معارف و
- نهج البلاغة (عبده)، ج ٤، ص ١٥٤، کلمات قصار ٨١.

