کتاب شریف «آیین رستگاری» حاصل بیانات حضرت علامه آیتاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی ـ قدّساللَهسرّه ـ پیرامون «اصول و آدابِ لازم در سیرو سلوک الی اللَه» میباشد که به زبانی سلیس و روان برای یکی از اصدقای ایمانی خویش بیان فرمودهاند، که در عین سلاست و شیوایی، پرده از حقایقی نشکفته برمیدارند که در نوع خود بینظیر است. متن پیاده شدۀ این بیانات به همراه مقدمه و تصحیح فرزند بزرگوارشان حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی ـ قدّساللَهسرّه ـ به زیور طبع آراسته گردیده است. اهم مطالب مندرج در این اثر: • از نتایج سلوک الی اللَه زدودهشدن غلّ و غش و کدورتهای باطنی است • از نتایج سلوک الی اللَه بیتعلّقی و آسودگی خاطر و خیال است • اعتمادبهنفس در مقابل اعتماد به خدا، اعتماد به بت است • سالک نباید فکر خود را به امور جزئی و کوچک متوقّف کند • باید از هر چه غیر خداست چشم پوشید • باید در راه خدا با همّت بلند گام نهاد • از اول سلوک تا آخر سلوک نباید غیر خدا را دید • درد سالک درد خداست و تا به خدا نرسد دلش آرام نمیگیرد • سالک نباید با مردم عوام سرو کله زده و مجادله کند • از ضررهای کتمان اسرار، عجب و خودپسندی • سلوک و راه خدا و عرفان بازیچه نیست • لزوم متابعت کامل از استاد سلوک • چند رکن مهم در سلوک: «سکوت»، «سلامت مزاج»، «شبزندهداری»، «عزلت و معاشرت با اولیایالهی»، «دوام ذکر خدا» • تجلیات خدا فقط در سایه آرامش نفس • حفظ زبان، یکی از راههای کنترل قلب • مراقبه و تزکیه در سیر و سلوک
آیین رستگاری
39کن و تمام ارحام و عشیرهات را هم سوار کن ببر! برای اینکه مشرکین اسلام بیاورند، به مشرکین بگو: آقا شما هم بیایید مسلمان بشوید! دست از این کارها بردارید!
حضرت فرمودند: «من تبسّم کردم از اینکه خدا به من مأموریّت داده که شما را ولو با سلاسل به سمت بهشت بکِشم.» انسان باید بعضی از مردمی را که به بهشت نمیروند، با سلاسل و طنابهایی که روی دوششان بسته شده است به سمت بهشت بکشد.
تا بالأخره از طرف پروردگار آیه آمد که ای پیغمبر! میخواهی اینها را آزاد کن! و میخواهی همۀ اینها را گردن بزن! ـ تمام این هفتاد نفر هم، از بزرگان، اهل شرّ و فساد دیرینه بودند ـ و اگر اینها را الآن گردن زدید که هیچ، امّا اگر آزاد کردید و فدیه گرفتید ـ یعنی پولِ خون گرفتید ـ میتوانید با آن پول فدیه که زیاد هم هست تجهیزات و اسب و شمشیر، و لشگری برای خودتان درست کنید؛ ولیکن سال بعد جنگ دیگری اتّفاق میافتد، و به تعداد اینها از شما کشته خواهد شد ـ که آن جنگ اُحد بود و هفتاد نفر هم کشته شدند ـ پیغمبر با مردم صحبت کردند، گفتند که: خداوند امر کرده این هفتاد نفر اسیر شما هستند و اینها سزاوار قتلند، همۀ آنها را میتوانید گردن بزنید، همه مشرکند، اگر هم بخواهید میتوانید آزاد کنید و فدیه بگیرید، ﴿إِمَّا مَنَّۢا بَعۡدُ وَإِمَّا فِدَآءً﴾1.2
إخبار غیبی رسول خدا به عمویش عباس در پرداخت فدیه
مسلمانها گفتند: یا رسول الله! اجازه بدهید ما فدیه بگیریم، چون ضعیف هستیم، مالیّه نداریم، در این جنگ بدری که اتّفاق افتاد، اسب و شتر و شمشیر نداشتیم ـ تمام مسلمانها سیصد و سیزده نفر بودند، چند تا اسب داشتند و چند تا شمشیر ـ ما با پول اینها که البتّه پول سرشاری میشود، اسب میخریم، شمشیر درست میکنیم، خودمان را در مقابل کفّار مجهّز میکنیم؛ مهمّ هم نیست بگذار هفتاد نفر از ما سال
- سوره محمّد (٤٧) قسمتی از آیه ٤.
- ولایت فقیه در حکومت اسلام، ج ١، ص ١٦٩: «یا منّت گذارده آزاد مینمایید و یا رها کرده و فدیه میگیرید.»

