روح مجرد

آیة الله سید محمّد حسین طباطبائى مُدّ ظلُّه العالى خوانده‌اید، و «شرح منازل السّائِرین» و «شرح قَیصرىّ بر فصوص الحكم» و «فتوحات مكّیه» محیى الدّین عربى را كاملًا میدانید.

 با وجود این مطالب، از شما پذیرفته نیست كه بگوئید: من گول میخورم، و یا وارد در ورطه‌اى مى‌شوم كه امید رهائى نیست! كسى كه شما را مجبور نمى‌كند، و بر تسلیم به محضر ایشان وادار نمى‌كند. شما بیائید مثل یك شخص عادى با كمال آزادى مشكلات خود را بپرسید، ببینید مى‌تواند حلّ كند یا نه؟! ایشان را در قدرت توحید، و وصول به أعلى درجه یقین امتحان كنید؛ ببینید آیا آنچه خوانده‌اید و شنیده‌اید در ایشان كه یك نفر مرد عادى آهنگر نعل بند است مى‌یابید یا نمى‌یابید؟! اگر نیافتید، طورى نشده است؛ به همان راه سابق خود ادامه میدهید؛ و اگر ایشان را واجد شرائطى كه خودتان مى‌طلبید یافتید، به دستوراتش ملتزم مى‌شوید! تازه ایشان هم شخصى نیست كه به همه كس راه دهد، مى‌بینید كه منزوى است، و كسى درِ منزل او را نمیزند، و خُلق و حال ندارد. ولى از آنجا كه بناى كرامت و بزرگواریشان محبّت با حقیر بوده است، من واسطه مى‌شوم و درخواست مى‌نمایم؛ و در صورت اجابت، شاید شما گمشده خود را در اینجا بیابید!

 این مرد، مردى است كه در علوم عرفانیه و مشاهدات ربّانیه، استاد كامل و صاحب نظر است؛ بسیارى از كلمات محیى الدّین عربى را ردّ میكند و به اصول آنها اشكال مى‌نماید، و وجه خطاى وى را مبین مى‌نماید. شما از مشكلترین مطالب «منظومه» حاجى و «أسفار» آخوند و غامض‌ترین گفتار «شرح فصوص الحِكَم» و «مصباح الانس» و «شرح نُصوص» از وى بپرسید، ببینید از چه افقى مطّلع است و پاسخ میدهد و صحّت و سُقم آنها را مى‌شمارد؟!

 این مرد خواب ندارد، پیوسته بیدار است. در خواب و بیدارى بیدار