امام شناسی ج2

 هشام گفت: در زمان رسول خدا صلّى اللَه علیه و آله و سلّم یا در این زمان؟

 شامى گفت: در زمان رسول خدا معلوم است که رسول خدا حجّت است، بگو ببینم در این زمان کیست؟

 هشام گفت: همین شخص نشسته‌اى که براى زیارت و ملاقات او شد رحال نموده با مرکب‌ها از راههاى دور مى‌آیند، و ما را از خبرهاى آسمان (و زمین) خبر مى‌دهد، و این میراثى است که به او از پدر و از جدش رسیده است.

 شامى گفت: من از کجا این معنى را بدانم؟

 هشام گفت: از هر چه مى‌خواهى از او سؤال کن.

 شامى گفت: حجّت را بر من تمام کردى و راه عذر مرا بریدى بر عهده من است سؤال. سپس حضرت فرمودند: اى شامى خبر بدهم تو را که چگونه سفر کرده‌اى و راه سیر تو چگونه بوده است؟ سفر تو و طریق تو چنین و چنان بوده است.

 شامى گفت: راست مى‌گوئى، اسْلَمْتُ لِلّهِ السّاعَةَ «الآن من در برابر حکم خدا تسلیم شدم و اسلام آوردم.» حضرت فرمودند: بَلْ آمَنْتَ بِاللَهِ السّاعَةَ «بلکه در این ساعت به خدا ایمان آوردى» اسلام قبل از ایمان است، بر اساس اسلام مردم از یکدیگر ارث مى‌برند و نکاح مى‌کنند و امّا به درجات اخروى بر اساس ایمان مى‌رسند. شامى گفت: صَدَقْتَ فَانَا السّاعَةَ اشْهَدُ انْ لا الهَ الّا اللَه وَ انَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَهِ صلّى اللَه علیه و آله و سلّم وَ انَّکَ وَصِىُّ الْاوْصِیاءِ «راست گفتى و من الآن گواهى مى‌دهم به لا الهَ الَّا اللَهُ وَ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَهِ‌ و اینکه تو وصى اوصیاء هستى.»

 یونس گوید: سپس حضرت رو کردند به حمران و فرمودند: تو بحث و کلام را بر اساس روایت قرار مى‌دهى و به حقّ ظفر مى‌یابى، و رو کردند به هشام بن سالم و فرمودند: تو مى‌خواهى از راه روایت استدلال کنى ولى معرفت کافى به روایات ندارى. و سپس رو کردند به احْوَل‌¹ و فرمودند: قَیاسٌ رَوّاعٌ، بسیار با قیاس و ملاحظه امور مشابه و نیز با لطائف الحیل مى‌خواهى بر خصم غالب آئى و باطل او را به باطل مى‌شکنى الّا آنکه باطل تو به حق نزدیکتر است. و سپس رو کردند به قیس بن ماصر² و فرمودند: تو مناظره مى‌کنى و به عوض آنکه خبرى که از رسول خدا به مطلب بسیار نزدیک است شاهد و دلیل خود بیاورى، آن را رها کرده و به خبرى که بسیار از مطلب دور و از شاهد و دلیل بر کنار است استدلال مى‌کنى، و در هنگام مناظره سخن‌