ولایت فقیه در حکومت اسلام ج3

مروى است.

 شاهد دیگر اینكه: سندش به صوفیه مى‌رسد و لذا مشتمل است بر بسیارى از اصطلاحات آنها؛ و همچنین بر روایاتى كه آنرا از مشایخ صوفیه و از كسانى كه آنها در روایاتشان به ایشان اعتماد دارند (و ما آنها را قبول نداریم) نقل مى‌كند.»

 سپس علّامۀ مجلسى میفرماید: وَ اللَهُ یعْلَمْ؛ یعنى ما نمى‌دانیم حقیقت مطلب چیست؟! این بحثى بود كه ما طبق ضوابط نموده‌ایم.

 از جمله أفرادى كه به این كتاب تمسّك كرده‌اند، سید سَنَد نحریر و عالم جلیل جامع المعقول و المنقول سید خان مدنى شیرازى است. وى در «شرح صحیفه سجّادیه» از آن نقل مى‌كند.

 و نیز از این أفراد، شیخ محدّث بارع، خریت فنّ حدیث و رجال و استاد ماهر در شناسائى كتاب، حاج میرزا حسین نورى است. وى در خاتمه «مستدرك» بحثى مفصّل و مشروح در این باره دارد.

 و از جمله، مرحوم استادنا الاكبر فى علم الرّجال و الحدیث، حاج شیخ آقا بزرگ طهرانى رضوان الله علیه در «الذّریعة» است كه مفصّلًا بیاناتى دارد، و در إثبات این كتاب به حضرت صادق علیه السّلام دادِ سخن مى‌دهد.

 و از جمله، سید هاشم بحرانى است. وى در مقدّمه «تفسیر بُرهان» آن را جز مآخذ خود شمرده است.

 و از جمله این أفراد، سید حسین قزوینى استاد بحرالعلوم رضوان الله علیهما است. وى در مبحث خامس «جامع الشّرائع» این مقصد را پیموده است.

 و از جمله این أفراد، فاضل لاهیجى است در تفسیر نفیس خود.

 از جمله، سید أبو القاسم ذهبى شیرازى است. وى در أوّل «مناهِجُ أنوار المعرفة» در شرح «مصباحُ الشّریعة» است صریحاً این كتاب را از آن حضرت