ولایت فقیه در حکومت اسلام ج3

 وَ یؤَیدُهُ اتِّصالُ جَماعَةٍ مِنْهُمْ إلَیهِ وَ إلَى الائِمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ کشَقیقٍ الْبَلْخىِّ وَ مَعْروفٍ الْکرْخىِّ وَ أبو یزیدَ الْبَسْطامىِّ (طَیفورِ السَّقّآء) کما یظْهَرُ مِنْ تَراجِمِهِمْ فى کتُبِ الْفَریقَینِ، فَیکونُ ما الِّفَ بَعْدَهُ عَلَى اسْلوبِهِ وَ وَتیرَتِه.

 خوب توجّه كنید كه ایشان چه مى‌خواهند بفرمایند!

كتاب «مصباح» در تلقّى بقبول، همانند «تحف العقول» و «إرشاد القلوب» است

 بعد در مقام جواب از إشكالى كه بر «مصباح» شده و او را فاقد سند دانسته‌اند مى‌فرماید: كتابهاى بسیارى الآن در دست داریم كه آنها در واقع سند ندارند، ولى كم كم تلقّى بقبول شده و جزء كتب معمولٌ بها قرار گرفته‌اند؛ و «مصباح الشّریعة» از آنها چه كم دارد كه شما آن كتب را مدار براى عمل قرار مى‌دهید، و «مصباح الشّریعة» را قرار نمى‌دهید؟!

 مثلًا كتاب «تحف العقول» حسن بن علىّ بن شعبة، كه تا قبل از كتاب «مجالس المؤمنین» ذكرى از آن و از مؤلّفش در میان أصحاب ما نبوده است، إلَّا ما نَقَلْناهُ عَنِ الشَّیخِ إبْراهیمَ الْقَطیفىّ‌ در رساله‌اى كه در فرقه ناجیه نوشته است؛ او نامى از «تحف العقول» و مؤلّفش برده است و به دنبال آن شیخ حرّ عاملى رحمة الله علیه در كتاب «وسآئل الشّیعة» از «تحف العقول» روایات بسیارى نقل مى‌كند. و آنچه را كه در «أمل الآمل» از «مجالس المؤمنین» قاضى نور الله شوشترى استفاده كرده است، اكتفا نمودن به مدح كتاب و مدح كاتب آن است.

 همچنین مثل «تحف العقول» و مؤلّف آن است در عدم ذكر و جهالت كتاب و راوى آن، «إرشاد القلوب» كه متعلّق به حسن بن أبى الحسن دَیلَمى است؛ و صاحب «وسآئل الشّیعة» از او بسیار نقل مى‌كند، و آنرا از جمله كتابهاى معتمده‌اى كه از آنها نقل مى‌شود شمرده، و شهادت به وثاقت مؤلّفین آن داده است؛ با اینكه در آنچه به ما و به شیخ حرّ از مؤلَّفات أصحاب رسیده است، هیچ نامى از این كتاب نیست سَوَى‌ ما نَقَلَهُ عَنِ الشَّیخِ ابْنِ فَهْد در «عُدَّةُ الدّاعى» كه در بعضى مواضع از مؤلّف آن به عنوان حسن بن أبى الحسن دَیلَمى یاد كرده است.