
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج4
جلد چهارم از مجموعۀ «ولایت فقیه در حکومت اسلام» از آثار برجستۀ حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه بوده که پیرامون «برخی دیگر از شرایط ولیفقیه» و «ویژگیهای حکومتِ ولیفقیه» با بیانی سلیس و شواهدی متقن، به رشتۀ تحریر درآمده است. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • وجوب جهاد، تحت ولایت فقیه از خودگذشته و به خدا پیوسته • بطلان گفتار کسانی که اقدام به اصلاح جامعه را موجب تأخیر در ظهور میدانند • بحثی پیرامون قیامهای افرادی که از اهلبیت علیهمالسلام نبودهاند • در روایات نیز متشابهات به محکمات برمیگردد • ضرورت مطالعۀ پیوستۀ نامۀ امیرالمؤمنین علیهالسلام، توسط حاکم شرع • ضرورت تسریع در رفع حوائج مردم، توسط حاکم شرع • ضرورت یاد معاد، توسط حاکم شرع جهت رامکردن نفس • حقوق والی بر رعیّت و حقوق رعیّت بر والی • بزرگترین آفتِ والی، خویشتننگری است • اوامر والی در صورت معصیت و علم به خلاف، حجّت نیست • حکم حاکم، طریق برای حق است و موضوعیت ندارد • شیعه حاکم را در حکم خود جایزالخطا میداند • تعزیر و شکنجه برای اقرار متّهم ممنوع؛ و اقرار پس از تعذیب سندیّت ندارد
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج4
15چقدر جهاد براى آنحضرت خوشایند بود! جهاد یعنى حیات؛ جهاد آدمكشى نیست؛ جهاد مسلمان كردن شخص كافر و إرائه قرآن و إرائه و إقامه نماز و أمر بمعروف و نهى از منكر در سراسر عالم است. و این از بهترین خصالى است كه قرآن مجید ـ بنحو الإطلاق و العموم ـ مؤمنین را به آن أمر مىكند.
بنابراین، هیچ وجهى ندارد كه ما جهاد را اختصاص به خود إمام عصر علیه السّلام بدهیم و در زمان غیبت باب جهاد را مسدود كنیم؛ بلكه جهاد با تمام شرائط و آداب برجاى خود باقى است؛ ولى البتّه باید تحت نظر ولىّ فقیه جامع الشّرائط صورت بگیرد. اگر فقیه عادلى با تمام آن خصوصیات باشد و مردم هم با او بیعت كنند و حكومت برقرار شود، آن فقیه بر حسب مقتضیاتى كه میداند به جهاد أمر میكند؛ و اگر مقتضى ندانست طبعاً أمر نمىكند.
باید دانست: مقصود از تحقّق جهاد در زمان غیبت این نیست كه ولىّ فقیه هر روز أمر به جهاد كند؛ بلكه منظور این است كه أمر جهاد به دست اوست؛ و هر وقتى كه صلاح بداند به جهاد أمر مىكند؛ وقتى هم كه صلاح نمىداند أمر نمىكند. كلام هم در جهاد است نه دفاع؛ و دفاع در هر صورت واجب است.
ولیكن بحث ما در این است كه یكى از وظائف حكومت إسلام و ولایت إیجاد وزارت جهاد است، كه بایستى مسلمانها را تربیت و به فنون جنگ آشنا نماید و آنها را به جهاد به كفّار براى مسلمان نمودن آنان بفرستد. این از وظائف حكومت إسلام است و حتماً حكومت إسلام باید چنین وزارتخانهاى داشته باشد.
رسول خدا صلّى الله علیه و آله و سلّم جهاد را خیلى دوست داشتند و در جهاد خیلى مسرور و مبتهج بودند. چون جهاد دعوت به حیات است، دعوت به مبدأ است، دعوت به وطن أصلى است. گویا رسول خدا در روى زمین، خود را با تمام أفراد غریبه مىبیند، مگر آن كسیكه إسلام بیاورد؛ كه او دیگر أهل وطن است. و لذا رسول خدا عاشق بود بر اینكه كسى را مسلمان
