
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج4
جلد چهارم از مجموعۀ «ولایت فقیه در حکومت اسلام» از آثار برجستۀ حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه بوده که پیرامون «برخی دیگر از شرایط ولیفقیه» و «ویژگیهای حکومتِ ولیفقیه» با بیانی سلیس و شواهدی متقن، به رشتۀ تحریر درآمده است. اهمّ مطالب مندرج در این مجلّد: • وجوب جهاد، تحت ولایت فقیه از خودگذشته و به خدا پیوسته • بطلان گفتار کسانی که اقدام به اصلاح جامعه را موجب تأخیر در ظهور میدانند • بحثی پیرامون قیامهای افرادی که از اهلبیت علیهمالسلام نبودهاند • در روایات نیز متشابهات به محکمات برمیگردد • ضرورت مطالعۀ پیوستۀ نامۀ امیرالمؤمنین علیهالسلام، توسط حاکم شرع • ضرورت تسریع در رفع حوائج مردم، توسط حاکم شرع • ضرورت یاد معاد، توسط حاکم شرع جهت رامکردن نفس • حقوق والی بر رعیّت و حقوق رعیّت بر والی • بزرگترین آفتِ والی، خویشتننگری است • اوامر والی در صورت معصیت و علم به خلاف، حجّت نیست • حکم حاکم، طریق برای حق است و موضوعیت ندارد • شیعه حاکم را در حکم خود جایزالخطا میداند • تعزیر و شکنجه برای اقرار متّهم ممنوع؛ و اقرار پس از تعذیب سندیّت ندارد
ولایت فقیه در حکومت اسلام ج4
24حرام است و تشكیل نماز جمعه جائز نیست.
در اینصورت یا أصلًا نماز جمعه خواندن حرام است، یا اگر كسى احتیاطاً نماز جمعه را بخواند باید نماز ظهر را هم بخواند؛ چون با وجود قطع به اشتغال ذمّه یقین به فراغ حاصل نشده است. و فراغ ذمّه در جائى حاصل مىشود كه إنسان در طرفین شبهه احتیاط كند و آن، نماز جمعه و نماز ظهر است.
و بعضى پا را از این فراتر گذاشته و گفتهاند: طبق روایاتى كه در دست است، در زمان غیبت فساد در عالم زیاد مىشود و منكرات رو به فزونى گذاشته، ظلم و جور عالم را فرا مىگیرد؛ و قیام حضرت وقتى است كه زمین پر از شرك و ظلم شده باشد؛ آنوقت یمْلَا اللَهُ بِهِ الارْضَ قِسْطًا وَ عَدْلًا بَعْدَ مَا مُلِئَتْ ظُلْمًا وَ جَوْرًا. بنابراین، هر چه فساد بیشتر شود فرج نزدیكتر مىشود.
حتّى بعضى از عوام مىگویند: چه بهتر اینكه فساد بیشتر شود تا حضرت زودتر ظهور كنند. و هر قدمى یا قلمى كه براى إصلاح برداشته شود، جز اینكه قدمى علیه آنحضرت است نخواهد بود؛ زیرا ظهور آنحضرت را به تأخیر مىاندازد. و ما كه عاشق زیارت آنحضرت هستیم باید كارى كنیم كه آنحضرت زودتر ظهور كنند؛ و با عمل صالح ما و أمر بمعروف و نهى از منكر در خارج صلاح پیش مىآید، و هر چه صلاح پیش بیاید ظهور آنحضرت به تأخیر مىافتد.
تا جائى كه میگویند: هر مقدار كه رؤساى ظلم و جور بیشتر بر ما تعدّى كنند و كفر عالم را فرا بگیرد و پرچم یهود و نصارى بر سر ما باشد مسألهاى نیست، چون بَعْدَ مَا مُلِئَتْ ظُلْمًا وَ جَوْرًا خواهد بود. پس باید این را به فال نیك گرفت زیرا ظهور حضرت نزدیك است.
در همین زمان پهلوى بعضى مىگفتند: این بى حجابى كه آمد ظهور حضرت را نزدیك كرد؛ و إنسان داعى ندارد و نباید اصولًا بر خلاف این مَمشى رفتار كند و مردم را أمر به حجاب نموده، یا براى حجاب زنها قیام نماید؛ زیرا كه این كارها ظهور را به تأخیر مىاندازد.
