
رساله نکاحیه
کاهش جمعیت، ضربه ای سهمگین بر پیکر مسلمین
کتاب «رساله نکاحیه» اثر ذیقیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی قدس سره است. در این کتاب با توجه به آیه (و لایقتلن اولادهن) مسأله کنترل جمعیت از دیدگاه قرآن و اسلام مورد تحلیل واقع شده و با بیان اینکه کاهش جمعیت ضربهای سهمگین بر پیکر مسلمین است از توطئهها و سیاستهای مزوّرانۀ استکبار در جهت کاهشِ قوّت مسلمین که با بهانه تنظیم خانواده و کنترل جمعیت و با عناوين واهىِ «اقتصاد و زيبائى شهر و زندگانى راحت و مرفّه» هستى مسلمین را به باد فنا میدهند، پرده برداشته شده است. اهم عناوین مندرج: • سرّ حرمت انتحار و خودکشی • وظيفه دولت اسلام در فراهم كردن تسهيلات ازدواج • تنها عامل مشكلات مردم، سلطۀ غرب است نه اقتصاد • آمار مساعدتهاى سازمانهاى بين المللى و غرض اصلی آنها • کتمانِ عوارض و خطرات بستن لولهها توسط برخی • تأكيد و ترغيب اسلام بر كثرت اولاد در همه زمانها بوده نه فقط در زمان رفاه مسلمین • فوائد حامله شدن زنان و مضرات بيشمار نازائى • ضدّيت فلسفه اسلام و روح ايمان با كاهش جمعيت • عدم رجوع به رأى فقهاء حتى فتواى رهبر كبير انقلاب • مخالفت مجامع علمیِ اهل سنت با طرح تحدید نسل • در موضوعات مستنبطه مثل (عقيم شدن در صورت بستن لوله)، تشخيص با فقيه است نه عرف!
رساله نکاحیه
194قدرى تأمّل كرد و گفت: آقا! این گفتار مطابق آخرین نتیجه كنگرههاى پزشكى است كه امسال در آمریكا برگزار شده است. و من تز دكترى خود را در آمریكا در همین موضوع قرار دادهام.
آنگاه گفت: طبق آخرین مدارك و آمار، دخترانى كه قبل از هجده سال بچّه بزایند، سرطان پستان نمىگیرند. و هر چه دیرتر بچّه بزایند درصد خطر تهدید سرطان پستان در آنها زیاد مىشود؛ تا چون از سنّ سى سالگى بگذرند، خطر سرطان پستان به نحو مضاعف بالا میرود.
امّا زنانى كه اصلاً ازدواج نكنند و بچّه نیاورند، درصد خطر سرطان پستان در آنها سرسام آور است.»
این بود مطالب حقیر كه بر اساس بحث حائض نشدن زن در ایام آبستنى و در ایام شیر دادن آورده بودم. پس از بحث مفصّلى درباره خواصّ عظیمه خون حیض كه در بدن زن، غذاى جنین مىگردد در وقت حمل، و غذاى كودك در هنگام رضاع؛ و بدینجهت است كه زن در این دو حالت، داراى عادت زنانگى نمىشود، و در غیر این دو صورت، ماهانه بصورت خون از مجرا دفع مىگردد و به هدر مىرود.
حذف قسمتهائى از عبارات «نور ملكوت قرآن» توسّط نویسنده سرمقاله مجلّه «حوزه»
اشكال به ایشان در این قسمت اینست كه اوّلاً: جمله «و حركت به سوى معبود و محبوب و قبله مشتاقان، و كعبه عاشقان، و پویندگان به سوى حرم امن و امان او» را حذف كرده و با چند نقطه، اشاره به حذف نمودهاند. در حالیكه مراد و منظور ما از این جملات معلوم است كه: هماهنگى زن با مرد در كاروان انسانیت، طىّ راه خدا و سبیل كمال و عبودیت و وصول به مقام انسانیت است، نه هماهنگى با او در امور تخیلى و پندارى و موهومى چون متینگ و تظاهرات، و از خانه بیرون رفتن براى اتلاف عمر و سرمایه هستى، و مشاركت با مردان در امور مشتركه ایشان كه اختصاصى به زنان نداشته و جز تباهى وجودى و مردن قابلیت و استعداد زنیت اثرى در وجودشان بجاى نمىگذارد.
