رساله نکاحیه

كثرت فرزند آوردن زن در شریعت مقدّسه اسلام كه از «أنوار الملكوت» نقل كرده‌اند.

 و امّا راجع به اشكال دوّم ایشان درباره خانه دارى نمودن مخدّرات كه به دنبال اشكال بحضرت استاد علّامه در تفسیر، به حقیر در «ترجمه رساله بدیعه» وارد كرده‌اند، باید گفت كه آنهم یك جانبه نگریستن و تمام اطراف و جوانب را مطالعه ننمودن است.

 حقیر در «ترجمه رساله بدیعه» در صفحات ١٢١ تا ١٢٣ در میزان حدود شركت زنان در جهاد اینطور آورده‌ام: «آنچه گفتیم كه زنان اجازه شركت در انواعى از جهاد را ندارند مراد اینست كه در زد و خورد نمى‌توانند مداخله كنند، نه اینكه حضورشان در میدان جنگ و كمك در امور دیگرى، مثل مداواى مجروحین نیز حرام باشد. چنانكه استاد علّامه طباطبائى أدام الله ظلّه بدان اشاره فرموده‌اند.¹

 علّامه در «تحریر» میگوید: جائز است زنان را براى استفاده در كارها به میدان جنگ برد، ولى بهتر است از زنان بزرگسال انتخاب شوند؛ و مكروه است زنان جوان را با خود برد.²

 و در «تذكره» گوید: اگر امام، بردگان را به اجازه صاحبانشان، و نیز زنان و كودكان خردسال را با خود ببرد، جائز است براى تهیه آب و رساندن آن به سربازان، و طبخ غذا، و زخم‌بندى از آنها كمك گرفت. چنانكه با پیغمبر اكرم صلّى الله علیه و آله و سلّم، امّ سَلَمه‌ و دیگر زنان انصار میرفتند. ولى دیوانه را نباید برد كه سودى ندارد.³

 و شیخ طوسى در «مبسوط» گوید: پیغمبر اسلام صلّى الله علیه و آله زنان‌