رساله نکاحیه

حدیثى از حضرت صدّیقه كبرى سلامُ الله عَلیها، و درباره حدود كامل حجاب اسلامى طرح نموده، و سؤال چهارم خود را بدینگونه مطرح كرده است كه: «در قرآن در مورد مردان آمده است كه اگر نیاز به ازدواج دارند میتوانند زنان بیوه را صیغه كنند، و یا آنكه صبر كنند تا خداوند به فضل خود آنها را بى‌نیاز گرداند¹؛ و یا حتّى در مورد بیوه گان نیز تا حدودى راه حلّى براى برطرف كردن نیازهاى جنسى آنان مى‌باشد، مثلاً با مراجعه به مراكزى مثل بنیاد كوثر، و یا آقایان روحانى معتمد مشورت كرده و راه حلّى داشته باشند.

 امّا مسأله‌اى كه بسیار مى‌بینم و واقعاً جوابى بنظرم نمى‌رسد اینكه در مورد دوشیزگان راه حلّ چه مى‌باشد؟ با توجّه به اینكه شرم و حیاى مخصوصى كه در آنان وجود دارد مانع از ابراز احساسات آنها مى‌شود، و از طرفى نیز چون بعضى از آنان پایبند به اصول اخلاقى و اسلامى هستند و از معاشرتهاى نامناسب با اجنبى خوددارى كرده و حجاب كامل را نیز حفظ كرده‌اند؛ امّا چون در جوّ فعلى جامعه ما كمتر بهائى براى دختران با عفاف و حجاب قائلند و اكثراً جوانهاى مشرف به ازدواج خواهان همسرى فاقد حجاب اسلامى مى‌باشند؛ و از طرفى هم دیده میشود در آینده در زندگیشان با مسأله‌اى هم برخورد نمیكنند، و حتّى شاید بعدها در ردیف اشخاص با ایمان قرار گیرند، و عامّه مردم اكثراً دخترانى كه زیبائى چهره و اندام را به نمایش مى‌گذارند پسندیده، و این دختران راحت‌تر قادر به ازدواج