
رساله نکاحیه
کاهش جمعیت، ضربه ای سهمگین بر پیکر مسلمین
کتاب «رساله نکاحیه» اثر ذیقیمت حضرت علامه آیة الله حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی قدس سره است. در این کتاب با توجه به آیه (و لایقتلن اولادهن) مسأله کنترل جمعیت از دیدگاه قرآن و اسلام مورد تحلیل واقع شده و با بیان اینکه کاهش جمعیت ضربهای سهمگین بر پیکر مسلمین است از توطئهها و سیاستهای مزوّرانۀ استکبار در جهت کاهشِ قوّت مسلمین که با بهانه تنظیم خانواده و کنترل جمعیت و با عناوين واهىِ «اقتصاد و زيبائى شهر و زندگانى راحت و مرفّه» هستى مسلمین را به باد فنا میدهند، پرده برداشته شده است. اهم عناوین مندرج: • سرّ حرمت انتحار و خودکشی • وظيفه دولت اسلام در فراهم كردن تسهيلات ازدواج • تنها عامل مشكلات مردم، سلطۀ غرب است نه اقتصاد • آمار مساعدتهاى سازمانهاى بين المللى و غرض اصلی آنها • کتمانِ عوارض و خطرات بستن لولهها توسط برخی • تأكيد و ترغيب اسلام بر كثرت اولاد در همه زمانها بوده نه فقط در زمان رفاه مسلمین • فوائد حامله شدن زنان و مضرات بيشمار نازائى • ضدّيت فلسفه اسلام و روح ايمان با كاهش جمعيت • عدم رجوع به رأى فقهاء حتى فتواى رهبر كبير انقلاب • مخالفت مجامع علمیِ اهل سنت با طرح تحدید نسل • در موضوعات مستنبطه مثل (عقيم شدن در صورت بستن لوله)، تشخيص با فقيه است نه عرف!
رساله نکاحیه
89لحاظ نمودن آراء مخالفین، در مسأله كاهش جمعیت
مطلب اوّل: در این مسأله سزاوار بود آراء علماء را اعمّ از موافق و مخالف، و انظار متخصّصین و اهل خبره و پزشكان را اعمّ از موافق و مخالف، و نتائج مثبت و منفى این امر را توسّط مجلّات و جرائد و رسانهها، و بواسطه مصاحبهها توضیح و تشریح كنند تا ملّت راه خود را از میان این دو نظریه اختیار و انتخاب نماید.
ولى به عكس، آنچه در این محالِّ اطّلاع عمومى بوده است همگى یكسره بیان و تبلیغ و ترویج و تحریص و تحریض و ترغیب بر قطع نسل و عقیم شدن بوده است تا بجائیكه مردم مسلمان آنرا به صورت یك تكلیف شرعى و یك كمك به نهضت اسلامى پنداشتند و براى آن اقدام كردند، و دستگاه هم در این مسأله از هیچ بذل مالى كوتاهى نكرد. در سمینارها و نشستها صرفاً موافقین با مسأله را دعوت میكردند و از مخالفین نه تنها دعوتى بعمل نمىآمد، بلكه از اطّلاع آنها و از ورود آنها به اطراف و جوانب آنچه در آن سمینار سربسته و دربسته گذشته است، بطور كامل استیحاش داشتند. و نتیجه و رأى موافقین را كه مجموعه همگى آن مجلس را تشكیل میدادند به مرحله اجراء در مىآوردند.
و بسیار به ندرت اتّفاق افتاد كه در روزنامهاى مقالهاى انتقادى بر روى اصول و موازین علمى درج گردد و حقائق را در خور فهم و استعداد مردم مشروح سازد
