رساله بدیعه

«مردان بر زنان بواسطه برترى‌یى كه خداوند یكى را بر دیگرى داده است قیمومیت دارند.»

 ﴿وَ لَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَ لِلرِّجالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ.» (آيه ٢٢٨، از سوره ٢: البقره)

 «براى زنان بخوبى حقوقى است (كه از طرف مردان باید رعایت شود) همچنانكه تكالیفى نیز دارند (كه بخاطر مردان باید رعایت كنند) و مردان را (در حقوق) بر زنان پایه‌اى بالاتر و افزونى است.» ولى اگر هر یك را از نظر سلوك و حركت خاصّ تكاملى بسوى خداوند و لقاء او، و سیر مدارج و مراتب كمال غائى انسانى و درجات نزدیكى و قرب خداوندى در نظر بگیریم، راهْ روشنْ و طریقْ واضح است، كه هیچ یك را مانع و دافعى (در مقابل این سیر تكاملى) نیست؛ بلكه هریك میتوانند دامن همّت بكمر زده و از ظاهر به باطن و از عالم اعتبار به عالم حقیقت و از جهل و خیال به اندیشه و تفكّر سالم و صحیح و از دنیا به عُلیا و از غیر خدا به سوى توجّه كامل به خدا و نزول در حرم قدس و حریم عزّت او حركت كنند، تا در جایگاه صدق و حقّ، نزد آن سلطان مقتدر و صاحب اختیار عزیز قرار گیرند. ﴿فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ.» (آيه ٥٥، از سوره ٥٤: القمر)

 بنگر كه خداوند تبارك و تعالى چگونه هر دوى آنها (مرد و زن) را در مقابل آمرزش و غفران و اجر عظیم خود در یك درجه واحد و برابر قرار داده است:

 ﴿إِنَّ الْمُسْلِمِينَ وَ الْمُسْلِماتِ وَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ الْقانِتِينَ وَ الْقانِتاتِ وَ الصَّادِقِينَ وَ الصَّادِقاتِ وَ الصَّابِرِينَ وَ الصَّابِراتِ وَ الْخاشِعِينَ وَ الْخاشِعاتِ وَ الْمُتَصَدِّقِينَ وَ الْمُتَصَدِّقاتِ وَ الصَّائِمِينَ وَ الصَّائِماتِ وَ الْحافِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَ الْحافِظاتِ وَ الذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيراً وَ الذَّاكِراتِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً.» (آيه ٣٥، از سوره ٣٣: الاحزاب)

 «همانا مردان مسلمان و زنان مسلمان و مردان مؤمن و زنان مؤمن و مردان‌