امام شناسی ج3

بسم اللَه الرّحمن الرّحیم

و صلّی اللَه علی محمّد و آله الطاهرین و لعنة

اللَه علی أعدائهم أجمعین من الآن الی قیام

یوم الدّین و لا حول و لا قوّة الاّ باللَه العلیّ العظیم.

 قال اللَه الحکیم فی کتابه الکریم:

 ﴿فَلا أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ* وَ اللَّيْلِ وَ ما وَسَقَ* وَ الْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ* لَتَرْكَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ﴾.¹

 ترجمه: «سوگند به روشنی آسمان هنگام غروب آفتاب، و سوگند بر شب تار و آنچه از جنبندگان در دل شب به مأوای خود رفته و آرام گرفته‌اند، و سوگند بر ماه در آن وقتی که فروزان گردد، که هر آینه شما احوال گوناگون و حوادث مشابه با یک دیگر در آینده خواهید داشت».

 بسیاری از تفاسیر، جمله ﴿لَتَرْكَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ﴾ را به احوالات مختلفۀ انسان در برزخ و قیامت و عرض و صراط و میزان، و بالأخره دوزخ و بهشت تفسیر کرده‌اند.

حوادث واقعه در امم گذشته، در امّت اسلام نیز پیدا خواهد شد

 در «تفسیر علیّ بن ابراهیم» در ذیل این آیه از رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم مروی است که: لَتَرْکَبُنَّ سُنَّةَ مَنْ کان قَبْلَکُمْ حَذْوَ النَّعْلِ بِالنَّعْلِ وَالْقُذَّةِ بِالْقُذَّةِ، لا تُخْطِئُونَ طَریقَهُمْ وَ لا یُخْطَأُ شِبْرٌ بِشِبْرٍ وَ ذِراعٌ بِذِراعٍ وَ باعٌ بِباعٍ، حَتّی اَنْ لَوْ کانَ مَنْ قَبْلَکُمْ دَخَلَ جُحْرَ ضَبٍّ لَدَخَلْتُمُوهُ. قالوُا: الْیَهُودَ والنَّصاری تَعْنی یا رَسُولَ اللَهِ؟ قالَ: فَمَنْ اَعْنی؟ لَتَنْقُضُنَّ عُرَی الاِسْلامِ عُرْوَةً عُرْوَةً فَیَکُونُ اَوِّلُ ما تَنْقُضُونَ مِنْ دینِکُمُ الاَمَانَةَ و آخِرُهُ الصَّلاةَ»².