اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

سر الفتوح ناظر بر پرواز روح

52٬819

سر الفتوح اثر علامه طهرانی قدّس سرّه که با بیانی شیوا، به تبیین مبانیِ مکتب توحید و عرفان می‌پردازد. این کتاب در حقیقت نقدِ کتاب «پرواز روح» اثر سید حسن ابطحی است. در فصل اول به نقدِ محورهای کتابِ «پرواز روح» پرداخته، و در فصل دوم در ضمن تعلیقاتی، جای جای کتابِ مذکور را مورد تحلیل و بررسی قرار داده‌اند. اهم مطالب: • نقد و بررسی نظریه عدم نیاز به استاد کامل • اثبات فطری بودن و عقلانی بودنِ نیاز به استاد • اثبات نیاز به استاد با توجه به آیات و روایات. • بررسی و تحلیلِ «انکار علمِ حکمت و فلسفه» که انکار آن یعنی دستگاه عقل در وجود انسان، عاطل و باطل است. • اثبات اینکه حجیّت هر چیزی به عقل است حتی کتاب و سنت • ذکر آیات و روایاتی که دعوت به تعقل و تفکر می‌کنند. • نقد و بررسی نظر کسانی که نهایتِ سیرِ انسان را شناخت امام زمان علیه السلام می‌دانند از آنجا که برخی مباحث این کتاب نیاز به شرح و تفسیر بیشتر داشته است حضرت آیة الله حاج سید محمد محسن حسینی طهرانی قدس سره، اقدام به درج مقدمه و تعلیقاتی بس نفیس نمودند که بر غنای مطالب افزوده‌‌ است.

سرای جاوید

سر الفتوح ناظر بر پرواز روح

85
  • ...1

  • دینی که ولایت اهل بیت در او نباشد، پشیزی نمی‌ارزد (ت)

  • کلام آیة اللَه حاج شیخ حسین حلّی در عدم وصول به عالم غیب و ادراک حقیقت ولایت (ت)

  •  

  •  

    1. [ادامه تعلیقه صفحه قبل] از ابتدا بسته باشند دیگر آبی در جوی روان نخواهد بود، و جوی بدون آب چه فایده‌ای دارد؟!
      و لذا اگر هزار سال عبادت خدا را بدون ولایت اهل بیت بجای آوری، همانند کسی می‌مانی که هزار سال بر لب جوی خشک بنشیند و از آن تقاضا و تمنّای رفع عطش را بنماید! و لا یزیده فی البقاء و الإستمرار إلّا ظمَأً و عناءً!
      اگر خوب دقّت کنیم، مشاهده می‌کنیم که عبادات اهل تسنّن و طاعات آنها هیچ روح و جان ندارد، ظاهری آراسته و منسجم و مرتّب، و باطنی تهی و فاقد حیات و نور و جان است، و به اندازه سر سوزنی نفس را به سمت عالم تجرد نمی‌کشاند و از تعلّقات و شهوات خارج نمی‌سازد و انانیّت و خود محوری را از درون و باطن انسان بیرون نمی‌آورد و مدرکات و تعقّلات او را زیاده نمی‌گرداند و انبساط و جلای روح و بسط وجه و انشراح صدر برایش مهیّا نمی‌سازد.
      امّا سخن اینجاست که معرفت به امام علیه السّلام و در نتیجه ایجاد محبّت و انس، به چه صورت و سیرتی حاصل می‌شود و چه راهی برای تشدید و تقویت ربط و انس و مودّت با امام می‌باشد؟
      آیا معنی و مفهوم حدیث نورانیّت که أمیرالمؤمنین علیه السّلام به سلمان فرمودند، با تشکیل مجالس مصیبت و روضه و سینه‌زنی و شیون حاصل می‌شود؟ اگر چنین بود که همه مردم عارف به حقیقت و کنه ولایت بودند!
      و اگر وصول به مرتبۀ نورانیّت و ادراک شهودی و وجدانی مقام و منزلت امام علیه السّلام به بحث و مطالعه و تدریس بود، که هر مطّلع و صاحب دانشی می‌بایست بدین رتبه و مرحله فائز می‌گشت!
      و اگر طریق معرفت امام به انجام تکالیف ظاهریّه، چنانچه در رسایل عملیّه و کتب مؤلّفه موجود می‌باشد، حاصل گردد، باید این مرتبت و منزلت را به طریق اولی در مؤلّف و مدوّن این رسایل و کتب جستجو نمود، تا چه رسد به مقلّد و عوام از مردم.
      مرحوم علاّمۀ نحریر، شیخ الفقهاء الصالحین، آیة الله شیخ حسین حلّی ـ أعلی الله مقامه ـ بارها در محفل بحث می‌فرمود:
      وصول به مرتبۀ معرفت و اتّصال به عالم غیب و ادراک حقیقت ولایت منزلتی است که دستان ما بدان ذروه نخواهد رسید و کجا مثل من ... می‌توانند به آنجا راه پیدا کنند؟ هیهات هیهات! این مقام و مرتبت مخصوص برگزیدگان درگاه احدیّت و راه یافتگان به بارگاه عظمت و جلال ربوبی است و ما را بدان‌جا راه نیست.
      و لذا مشاهده می‌کنیم بزرگان از اهل معرفت و عرفان که خود از اجلّۀ فقها و علمای طراز اوّل شریعت اسلام بودند، معترف به عجز و عدم اقتدار بر طیّ طریق و سپردن مسیر معرفت و ولایت بدون سیر و سلوک الی الله و متابعت از دستورات اساتید عرفان و تهذیب و تربیت نفس، تحت اشراف استاد بصیر و کامل خبیر به مصالح و مفاسد و مهالک و سبل سلام بوده‌اند. [ادامه در صفحه بعد]
/ 380