کتاب ذی‌قیمت «رسالةٌ حولَ مسئلةِ رؤیةِ الهلال» اثر نفیس حضرت علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه، مکاتبات و مراسلاتی است به زبان عربی پیرامون «مسئله رؤیت هلال» که بین ایشان و استاد مکرّمشان آیة‌اللَه حاج سید ابوالقاسم خوئی رضوان‌اللَه‌علیه برقرار بوده است. مرحوم آیة‌اللَه خوئی برخلاف مشهور، معتقد به عدم لزوم اشتراک افق در میان شهرها و کشورها بوده و صرف رؤیت در یک قسمت از زمین را برای حکم به دخول ماه جدید در جمیع امکنه، کافی می‌دانستند. مرحوم علامه طهرانی در طیّ مراسلات و مکاتباتی به نقد و رد این نظریۀ استاد، همراه با ادلۀ متقن و شواهد مستدل و قرائن قطعی و مؤیداتی از علم هیئت و نجوم، پرداخته و جمیع مواضع استاد خویش را یک‌به‌یک به مهمیز نقد کشانده و به‌روشنی به ثبوت می رساند که حق با نظر مشهور است که اشتراک آفاق بین شهرها و کشورها برای دخول ماه جدید لازم و ضروری است و حکم به دخول ماه در یک شهر، موجب حکم به دخول آن در بلاد بعیده نخواهد بود و آنها باید طبق افق شهر یا کشور خویش، دخول ماه را مورد توجه قرار داده و طبق همان احکام شرعی خویش را معمول دارند. این کتاب، شامل ابحاث علمی، فقهی و فنّی بوده که به زبان عربی از ناحیۀ طرفین نگاشته شده است که برای اهل علم و فضل و طالبان فقاهت فنی و اجتهادی در شناخت شیوۀ صحیح استنباط و اجتهاد، و کیفیت تجمیع شواهد و قرائن، و چگونگی دلالت ادلّه، الگویی بی‌نظیر می‌باشد.
رسالة حول مسألة رؤية الهلال
109المدخل
بسم الله الرّحمن الرّحیم
و صلّى الله على محمّد و آله الطاهرین و لعنة الله على أعدائهم أجمعین.
السّلامُ على میزان الأعمال و مقلّب الأحوال و سَیفِ ذِی الجلالِ و ساقی السَّلْسَبیلِ الزُّلال أمیرالمؤمنین وَ رَحمَةُ الله و بركاتُهُ.
مطلع الموسوعة الثالثة
أیها الرّاکبُ المُجِدُّ رُوَیداً *** بِقُلُوبٍ تَقَلَّبَتْ مِنْ جَواهَا إن تَرائَتْ أرضُ الغَریینِ فَاخْضَع *** و اخْلَعِ النَّعْلَ دُونَ وادی طُواهَا و إذا شِمْتَ قُبّةَ العَالَم الأعلى *** وَ أنْوارَ رَبِّها تَغْشاهَا فَتَواضَعْ فَثَمَّ دارَةُ قُدْسٍ *** تَتَمَنَّى الأفْلاک لَثْمَ ثَراهَا قُلْ لَهُ وَ الدُّموعُ سَفْحَ عَقیقٍ *** وَ الْحَشا تَصْطَلی بِنار غَضاهَا یابْنَ عَمِّ النَّبِی أنْتَ یدُ اللَهِ *** التی عَمَّ کلَّ شَی‌ءٍ نَداهَا أنْتَ قُرآنُهُ القَّدیمُ وَ أوْصافُک *** آیاتُهُ التی أوْحاهَا خَصَّک اللهُ فی مَآثِرَ شَتَّى *** هِی مِثْلُ الأعْدادِ لا تَناهَى أنْتَ بَعْدَ النَّبی خَیرُ البَرایا *** وَ السَّما خَیرُ ما بِها قَمَراهَا لَک نَفْسٌ مِنْ مَعْدِنِ اللُّطفِ صیغَتْ *** جَعَلَ اللهُ کلَّ نَفْسٍ فِداهَا یا أبَا النَّیرَینِ أنْتَ سَماءٌ *** قَدْ مَحَى کلَّ ظُلمَةٍ نَیراهَا لَک ذاتٌ مِنَ الجَلالةِ تَحْوی *** عَرْشَ عِلْمٍ عَلَیهِ کانَ اسْتِواهَا فَجَعلْتَ الرَّشَادَ فَوقَ الثُّرَیا *** وَ مَقامَ الضَّلالِ تَحْتَ ثَراهَا یا أخا المُصْطَفی لَدَی ذُنُوبٌ *** هِی عَینُ الْقَذَى وَ أنْتَ جَلاهَا سلام على السیدِ الأكْرَم وَ الحِبرِ الأعْظَم، فَخر العلماءِ الأعلام، سَید الفُقَهاءِ