اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

رسالة حول مسألة رؤية الهلال‏

28٬132
فقه واصول

کتاب ذی‌قیمت «رسالةٌ حولَ مسئلةِ رؤیةِ الهلال» اثر نفیس حضرت علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه، مکاتبات و مراسلاتی است به زبان عربی پیرامون «مسئله رؤیت هلال» که بین ایشان و استاد مکرّمشان آیة‌اللَه حاج سید ابوالقاسم خوئی رضوان‌اللَه‌علیه برقرار بوده است. مرحوم آیة‌اللَه خوئی برخلاف مشهور، معتقد به عدم لزوم اشتراک افق در میان شهرها و کشورها بوده و صرف رؤیت در یک قسمت از زمین را برای حکم به دخول ماه جدید در جمیع امکنه، کافی می‌دانستند. مرحوم علامه طهرانی در طیّ مراسلات و مکاتباتی به نقد و رد این نظریۀ استاد، همراه با ادلۀ متقن و شواهد مستدل و قرائن قطعی و مؤیداتی از علم هیئت و نجوم، پرداخته و جمیع مواضع استاد خویش را یک‌به‌یک به مهمیز نقد کشانده و به‌روشنی به ثبوت می رساند که حق با نظر مشهور است که اشتراک آفاق بین شهرها و کشورها برای دخول ماه جدید لازم و ضروری است و حکم به دخول ماه در یک شهر، موجب حکم به دخول آن در بلاد بعیده نخواهد بود و آنها باید طبق افق شهر یا کشور خویش، دخول ماه را مورد توجه قرار داده و طبق همان احکام شرعی خویش را معمول دارند. این کتاب، شامل ابحاث علمی، فقهی و فنّی بوده که به زبان عربی از ناحیۀ طرفین نگاشته شده است که برای اهل علم و فضل و طالبان فقاهت فنی و اجتهادی در شناخت شیوۀ صحیح استنباط و اجتهاد، و کیفیت تجمیع شواهد و قرائن، و چگونگی دلالت ادلّه، الگویی بی‌نظیر می‌باشد.

سرای جاوید

رسالة حول مسألة رؤية الهلال‏

96
  •  حیث إنّه قسّم القطع الموضوعی إلى ما هو تمام الموضوع، و إلى ما هو جزئه؛ و على التقدیرین إمّا یلاحظ بما أنّه كاشفٌ صرفٌ و طریقٌ محضٌ، و أمّا یلاحظ بما أنّه صفةٌ خاصّةٌ و طریقةٌ مخصوصةٌ و كشف خاصٌ و ثالثةً، بما أنّه صفة للقاطع بإلغاء جهة كشفه أو بملاحظة اعتبار خصوصیة فیه.

  •  و معلومٌ أنّ الرُّؤیة بما هی رؤیة، و هی الطریق العلمی من جهة خصوص الإبصار، إذا جعلت طریقاً إلى ثبوت الهلال، و كاشفةً عن تحقّقة؛ لا یقوم مقامها سائر الطرق العلمیة، إلّا بدلیلٍ خاصٍّ؛ و هذا معنى الصفتیة.

  •  هذا كلّه؛ مضافاً إلى ما ذكرنا فی الرسالة: أنّ عدم إمكان الأخذ بالإطلاقات، هو القرائن العقلیة و النقلیة الموجودة فی المقام، المانعة من الأخذ بها مضافاً إلى الانصراف، بدعوى حكومة أخبار البینة فی المقام على الروایات الدالّة على لزوم الرُّؤیة، فی الآفاق القریبة دون البعیدة؛ و إن تنزّلنا إلى طریقیتها فلابدّ و أن تجعل طریقاً إلى كون الهلال فی الافق لامحالة فإن أبیتَ عن دعوى الحكومة، فلا محیص عن التخصیص، كما عبّر به العلّامة قدّه فی التذكرة؛ و إن أبیت عن أصل دعوى الانصراف، فلا محید عن تسلیم القرائن العقلیة و النقلیة المانعة عن الأخذ بها. هذا مع أنّ المقدّمات العلمیة فی الموسوعة لا تبقى مجالًا للأخذ بالإطلاقات حتّى إذا فُرضت نصوصاً فكیف بكونها ظواهر دانیةً.

  •  تبصرةٌ و تنبیهٌ: ما أفدتَ من قولك بورود النصوص المعتبرة الناطقة بأن لورآه واحدٌ لرآه خمسون أو لرآه ماةٌ أو لرآه ألفٌ؛ لم نجد روایةً بهذا المضمون.

  •  بل لنا فی هذا المعنى عبارتان؛

  •  الاولى؛ مارواه فی‌التهذیب بإسناده عن أبی أیوب إبراهیم بن عثمان الخزّاز عن أبیعبدالله علیه‌السّلام قال: قُلْتُ لَهُ: كَمْ یجزِی فی رُؤْیةِ الهلالِ؟ فَقَالَ: إنَّ شَهْرَ رَمَضَانَ فَرِیضَةٌ مِنْ فَرَآئِضِ اللَهِ فَلَا تُؤَدُّوا بِالتَّظَنِّی؛ وَ لَیسَ رُؤْیةُ الهلالِ أَنْ یقُومَ عِدَّهٌ، فَیقُولَ وَاحِدٌ قَدْ رَأیتُهُ وَ یقُولَ الأخَرُونَ لم نَرَهُ؛ إذَا رَآهُ وَاحِدٌ رَآهُ مِأهٌ، وَ إذَا رَ آهُ مأهٌ رَ آهُ ألْفٌ؛ وَ لَا یجزِی فی رُؤْیةِ الهلالِ إذَا لم یکنْ فی السَّمَآءِ عِلَّةٌ أَقَلُّ مِنْ شَهَادَةِ خَمْسِینَ؛ وَ إذَا کانَتْ فی السَّمَآءِ عِلَّةٌ قُبِلَتْ شَهَادَةُ رَجُلَینِ یدْخُلَانِ وَ یخرُجَانِ مِنْ مِصْرٍ.

  •  و الثانیة: ما فی صحیحة ابن مسلم علی ما رواه فی الفقیه و الاستبصار؛ و ما فی صحیحة الخزّاز علی ما رواه فی الكافی و التهذیب؛ عن أبی جعفر علیه السّلام،

/ 4