کتاب شریف «صلاة الجمعة» اثر نفیس فقهی حضرت علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه، رسالهای تخصصی و فقهی است در «وجوب نماز جمعه» که با ادلۀ متقن و شواهد محکم وجوب عینی و تعیینی این نماز عظیمالقدر را به ثبوت میرساند. این کتاب با مقدمۀ مبسوط فرزند مؤلف، مرحوم آیةاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه پیرامون «اهمیت نماز جمعه در گذر تاریخ» و «شرحی مختصری از اهمیّت آن از دیرباز نزد مرحوم مؤلّف» و «وظایف خطبای جمعه» همراه با تعلیقاتی نفیس، فنّی و فقهی به زیور طبع آراسته گردیده است. در این رساله از نظر مرحوم مؤلف، وجوب عینی و تعیینی نماز جمعه بهنحو واجب مطلق، بدون هیچ شرطی به ثبوت میرسد؛ اگر چه تشکیل حکومت اسلامی بهعنوان شرط صحّت، واجب شمرده میشود. لیکن مرحوم معلّق پا را فراتر نهاده و با ادلهای متقن، وجوب عینی و تعیینی نماز جمعه بدون هیچ شرطی؛ نه در وجوب و نه در صحّت را در ضمن تعلیقات ذیقیمتِ خود به ثبوت میرساند و به این مطلب نیز اشاره میفرماید که مرحوم مؤلّف با توجه به تعلیقهای که در اواخر عمر مرقوم داشتهاند، به نوعی از رأی خویش بر شرطیّت تشکیل حکومت اسلامی برای صحّت نماز جمعه برگشته و بر رجحان نماز جمعه در صورت نبود حکومت اسلامی حکم راندهاند.
صلاة الجمعة
23إرسال المصنِّف قدِّس سرّه رسائل إلی کثیر من العلماء و المراجع العظام
و کان یرسل الرسائل إلی کثیر من العلماء و المراجع العظام یرغّبهم و یحثّهم للورود فی هذا النهج و السیر فی هذا المسلک، منهم الآیات و الحجج: السیّد محمّد هادی المیلانی و السیّد روح الله الخمینی و الشیخ الآخوند ملاّ علی الهمدانی و السیّد محمّد علی القاضی التبریزی و الشیخ بهاء الدّین المحلاّتی و السیّد عبد الحسین دستغیب الشیرازی و الشیخ صدر الدّین الحائری و السیّد صدر الدین الجزائری و الشیخ مرتضی المطهّری و السیّد عبد الهادی الشیرازی و غیرهم من الأعاظم و الفحول، رضوان الله تعالی علیهم أجمعین.
و کان السیّد محمّد هادی المیلانی یقول لرفقاء السیّد الوالد: کنت إذا وَصَلَت إلیّ رسالة منه أضعها فی جیبی بضعة أیّام و اُطالعها کل یوم مرّة أو مرّتین.
و کان فی جمیع هذه الرسائل یوجّههم إلی الطریق الأقوم و الهدف الأسنی و یبثّ روح الشریعة فی نفوسهم و ضمائرهم ممّا یؤدّی إلی تقویة نشاطهم الدّینی و نشر عرق الحمیّة الشّرعیّة و إخلاص العمل و تصفیة الباطن و الخاطر من الغفلات و الکثرات و الاعتبارات الدّنیویّة، و ما علیه السّیاسیّون من التّغلّب علی حطام
الدّنیا و الرّئاسات المادّیّة. و کانوا جمیعاً معترفین بذلک، و یقولون إنّ کلامه یختلف عن سائر الکلمات، و رسائله مختلفة عن سائر الرسائل.

