کتاب شریف «صلاة الجمعة» اثر نفیس فقهی حضرت علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه، رسالهای تخصصی و فقهی است در «وجوب نماز جمعه» که با ادلۀ متقن و شواهد محکم وجوب عینی و تعیینی این نماز عظیمالقدر را به ثبوت میرساند. این کتاب با مقدمۀ مبسوط فرزند مؤلف، مرحوم آیةاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه پیرامون «اهمیت نماز جمعه در گذر تاریخ» و «شرحی مختصری از اهمیّت آن از دیرباز نزد مرحوم مؤلّف» و «وظایف خطبای جمعه» همراه با تعلیقاتی نفیس، فنّی و فقهی به زیور طبع آراسته گردیده است. در این رساله از نظر مرحوم مؤلف، وجوب عینی و تعیینی نماز جمعه بهنحو واجب مطلق، بدون هیچ شرطی به ثبوت میرسد؛ اگر چه تشکیل حکومت اسلامی بهعنوان شرط صحّت، واجب شمرده میشود. لیکن مرحوم معلّق پا را فراتر نهاده و با ادلهای متقن، وجوب عینی و تعیینی نماز جمعه بدون هیچ شرطی؛ نه در وجوب و نه در صحّت را در ضمن تعلیقات ذیقیمتِ خود به ثبوت میرساند و به این مطلب نیز اشاره میفرماید که مرحوم مؤلّف با توجه به تعلیقهای که در اواخر عمر مرقوم داشتهاند، به نوعی از رأی خویش بر شرطیّت تشکیل حکومت اسلامی برای صحّت نماز جمعه برگشته و بر رجحان نماز جمعه در صورت نبود حکومت اسلامی حکم راندهاند.
صلاة الجمعة
59بسم الله الرّحمن الرّحیم و به نستعین
و الصّلوة و السّلام علی سیّدنا و نبیّنا محمّد
و علی آله الطیّبین الطّاهرین
و لعنة الله علی أعدائهم أجمعین من الآن إلی قیام یوم الدّین
أمّا بعد، فإنّی لمّا تأمّلت فی الروایات الواردة فی صلاة الجمعة، و راجعت کتب القوم علی قدر المیسور، و نظرت فی أدلّتهم الّتی کانوا یستدلّون بها علی آرائهم المختلفة، أردت أن أکتب ما قوی بنظری القاصر و بالی الفاتر، کی یکون تذکرة لی عند المراجعة، و تبصرة لغیری، و نسأله جلّ و علا أن یوفّقنا لما یحبّ و یرضی، فأقول و بالله الاستعانة:
لا إشکال فی أنّ من تدبّر فی هذه الروایات مع کثرة أسانیدها و وضوح دلالتها و اعتبار رواتها، ینبغی أن یحصل له الجزم علی أنّ صلاة الجمعة تکون من الواجبات العینیّة التعیینیّة فی کلّ زمان کسائر الفرائض، بل من أعظمها، بل لا یکون شیء من الفرائض بهذه المثابة من الأهمّیّة فی نظر الشارع، کیف؟!
و هو علامة الإیمان و معرّفه، و قوام الإسلام و شعاره، و عمود الدین و حیاته، کما تدلّ علی هذا روایات عدیدة.

