کتاب شریف «صلاة الجمعة» اثر نفیس فقهی حضرت علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه، رساله‌‌ای تخصصی و فقهی است در «وجوب نماز جمعه» که با ادلۀ متقن و شواهد محکم وجوب عینی و تعیینی این نماز عظیم‌القدر را به ثبوت می‌رساند. این کتاب با مقدمۀ مبسوط فرزند مؤلف، مرحوم آیة‌اللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه پیرامون «اهمیت نماز جمعه در گذر تاریخ» و «شرحی مختصری از اهمیّت آن از دیرباز نزد مرحوم مؤلّف» و «وظایف خطبای جمعه» همراه با تعلیقاتی نفیس، فنّی و فقهی به زیور طبع آراسته گردیده است. در این رساله از نظر مرحوم مؤلف، وجوب عینی و تعیینی نماز جمعه به‌نحو واجب مطلق، بدون هیچ شرطی به ثبوت می‌رسد؛ اگر چه تشکیل حکومت اسلامی به‌عنوان شرط صحّت، واجب شمرده می‌شود. لیکن مرحوم معلّق پا را فراتر نهاده و با ادله‌ای متقن، وجوب عینی و تعیینی نماز جمعه بدون هیچ شرطی؛ نه در وجوب و نه در صحّت را در ضمن تعلیقات ذی‌قیمتِ خود به ثبوت می‌رساند و به این مطلب نیز اشاره می‌فرماید که مرحوم مؤلّف با توجه به تعلیقه‌ای که در اواخر عمر مرقوم داشته‌اند، به نوعی از رأی خویش بر شرطیّت تشکیل حکومت اسلامی برای صحّت نماز جمعه برگشته و بر رجحان نماز جمعه در صورت نبود حکومت اسلامی حکم رانده‌اند.
صلاة الجمعة
100الإشکال الثالث: أنّه یجب رفع الید عن الإطلاق بالإجماع المحصّل و المنقول علی اشتراط الجمعة بوجود الإمام أو المنصوب من قبله.
المانع الأساسی فی ذهاب المشهور إلی عدم وجوبها التعیینی
و لا یخفی أنّ هذا هو المانع الأساسی فی ذهاب المشهور إلی عدم وجوبها التعیینی فی زمان الغیبة مع اعترافهم بدلالة المطلقات علی وجوبها کذلک لو خلّیتها
و طبعها کما یتّضح هذا من التّتبّع فی کلماتهم. قال المجلسی ـ رحمه الله ـ فی البحار: الأخبار واضحة الدلالة علی وجوبها العینی إلاّ أنّ المخالِف خالف لشبهة الإجماع، و قال السیّد صاحب المدارک فی حاشیته علی ألفیّة الشهید ما هذا لفظه: