کتاب شریف «صلاة الجمعة» اثر نفیس فقهی حضرت علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه، رساله‌‌ای تخصصی و فقهی است در «وجوب نماز جمعه» که با ادلۀ متقن و شواهد محکم وجوب عینی و تعیینی این نماز عظیم‌القدر را به ثبوت می‌رساند. این کتاب با مقدمۀ مبسوط فرزند مؤلف، مرحوم آیة‌اللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه پیرامون «اهمیت نماز جمعه در گذر تاریخ» و «شرحی مختصری از اهمیّت آن از دیرباز نزد مرحوم مؤلّف» و «وظایف خطبای جمعه» همراه با تعلیقاتی نفیس، فنّی و فقهی به زیور طبع آراسته گردیده است. در این رساله از نظر مرحوم مؤلف، وجوب عینی و تعیینی نماز جمعه به‌نحو واجب مطلق، بدون هیچ شرطی به ثبوت می‌رسد؛ اگر چه تشکیل حکومت اسلامی به‌عنوان شرط صحّت، واجب شمرده می‌شود. لیکن مرحوم معلّق پا را فراتر نهاده و با ادله‌ای متقن، وجوب عینی و تعیینی نماز جمعه بدون هیچ شرطی؛ نه در وجوب و نه در صحّت را در ضمن تعلیقات ذی‌قیمتِ خود به ثبوت می‌رساند و به این مطلب نیز اشاره می‌فرماید که مرحوم مؤلّف با توجه به تعلیقه‌ای که در اواخر عمر مرقوم داشته‌اند، به نوعی از رأی خویش بر شرطیّت تشکیل حکومت اسلامی برای صحّت نماز جمعه برگشته و بر رجحان نماز جمعه در صورت نبود حکومت اسلامی حکم رانده‌اند.
صلاة الجمعة
109السادس: الشیخ عماد الدّین الطبرسی فی کتابه المسمّی ب «نهج العرفان» علی ما حُکی عنه أنّه بعد نقل الخلاف بین المسلمین فی شروط الجمعة قال:
إنّ الإمامیّة أکثر إیجاباً للجمعة من الجمهور و مع ذلک یُشنِّعون علیهم بترکها حیث إنّهم لم یجوّزوا الائتمام بالفاسق و مرتکب الکبائر و المخالف فی العقیدة الصّحیحة1.
و هذه العبارة کما تری دلّت علی عدم اشتراط الجمعة بالإمام أو منصوبه عند الشیعة، و إلاّ فلو فرض أنّهم کانوا یعتقدون ذلک کیف یمکن أن یکونوا أکثر ایجاباً؟! مضافاً بأنّ قوله حیث إنّهم لم یجوّزوا... الخ صریح فی أنّ المعتبر عندهم عدالة الإمام لا غیر، کما فی سائر الصَّلَوات الخمس.
السابع: الشیخ حسین بن عبدالصمد ـ والد شیخنا البهائی ـ فی رسالته المعروفة ب «العقد الطهماسبی».
الثامن: الشیخ محمّد باقر المجلسی صاحب «بحار الأنوار».
التاسع: والده الشیخ محمّد تقی المجلسی قدّس سرّه.
العاشر: الشیخ أحمد بن شیخ محمّد الحظی تلمیذ المجلسی علی ما حُکی عنه فی رسالته.
- ـ المصدر السابق.