کتاب شریف «صلاة الجمعة» اثر نفیس فقهی حضرت علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه، رساله‌‌ای تخصصی و فقهی است در «وجوب نماز جمعه» که با ادلۀ متقن و شواهد محکم وجوب عینی و تعیینی این نماز عظیم‌القدر را به ثبوت می‌رساند. این کتاب با مقدمۀ مبسوط فرزند مؤلف، مرحوم آیة‌اللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه پیرامون «اهمیت نماز جمعه در گذر تاریخ» و «شرحی مختصری از اهمیّت آن از دیرباز نزد مرحوم مؤلّف» و «وظایف خطبای جمعه» همراه با تعلیقاتی نفیس، فنّی و فقهی به زیور طبع آراسته گردیده است. در این رساله از نظر مرحوم مؤلف، وجوب عینی و تعیینی نماز جمعه به‌نحو واجب مطلق، بدون هیچ شرطی به ثبوت می‌رسد؛ اگر چه تشکیل حکومت اسلامی به‌عنوان شرط صحّت، واجب شمرده می‌شود. لیکن مرحوم معلّق پا را فراتر نهاده و با ادله‌ای متقن، وجوب عینی و تعیینی نماز جمعه بدون هیچ شرطی؛ نه در وجوب و نه در صحّت را در ضمن تعلیقات ذی‌قیمتِ خود به ثبوت می‌رساند و به این مطلب نیز اشاره می‌فرماید که مرحوم مؤلّف با توجه به تعلیقه‌ای که در اواخر عمر مرقوم داشته‌اند، به نوعی از رأی خویش بر شرطیّت تشکیل حکومت اسلامی برای صحّت نماز جمعه برگشته و بر رجحان نماز جمعه در صورت نبود حکومت اسلامی حکم رانده‌اند.
صلاة الجمعة
73الإشکالات الواردة من جانب القائلین بعدم الوجوب و الجواب عنها
منها: أنّ الاستدلال بالآیة دوریّ، لأنّ مشروعیّة الصلاة معلّقة علی مشروعیّة
النداء، و مشروعیّة النداء متوقِّفة علی مشروعیّة الجمعة للقطع بأنّها لو لم تکن مشروعة لم یصحّ النداء لها أیضاً، و فیه ما ذکرنا آنفاً من أنّ النداء کنایة عن دخول الوقت فلا إشکال.1
- ـ هذا إذا اُرید من النّداء صرف دخول الوقت، و أمّا إذا اُرید منه إلاعلان بإقامة صلاة الجمعة کما أفاده المؤلّف بالتّعلیقة هذه فالإشکال بحاله، و أمّا علی ما استفدنا و قرّرنا من أنّ الآیة تدّل علی صرف الوجوب بدون أیّ قید و شرط فلا إطلاق فی الآیة کی یرد علیه الإشکال. (منه عُفی عن جرائمه)