اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

صلاة الجمعة

24٬858
فقه واصول

کتاب شریف «صلاة الجمعة» اثر نفیس فقهی حضرت علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه، رساله‌‌ای تخصصی و فقهی است در «وجوب نماز جمعه» که با ادلۀ متقن و شواهد محکم وجوب عینی و تعیینی این نماز عظیم‌القدر را به ثبوت می‌رساند. این کتاب با مقدمۀ مبسوط فرزند مؤلف، مرحوم آیة‌اللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه پیرامون «اهمیت نماز جمعه در گذر تاریخ» و «شرحی مختصری از اهمیّت آن از دیرباز نزد مرحوم مؤلّف» و «وظایف خطبای جمعه» همراه با تعلیقاتی نفیس، فنّی و فقهی به زیور طبع آراسته گردیده است. در این رساله از نظر مرحوم مؤلف، وجوب عینی و تعیینی نماز جمعه به‌نحو واجب مطلق، بدون هیچ شرطی به ثبوت می‌رسد؛ اگر چه تشکیل حکومت اسلامی به‌عنوان شرط صحّت، واجب شمرده می‌شود. لیکن مرحوم معلّق پا را فراتر نهاده و با ادله‌ای متقن، وجوب عینی و تعیینی نماز جمعه بدون هیچ شرطی؛ نه در وجوب و نه در صحّت را در ضمن تعلیقات ذی‌قیمتِ خود به ثبوت می‌رساند و به این مطلب نیز اشاره می‌فرماید که مرحوم مؤلّف با توجه به تعلیقه‌ای که در اواخر عمر مرقوم داشته‌اند، به نوعی از رأی خویش بر شرطیّت تشکیل حکومت اسلامی برای صحّت نماز جمعه برگشته‌ و بر رجحان نماز جمعه در صورت نبود حکومت اسلامی حکم رانده‌اند.

سرای جاوید

صلاة الجمعة

76
  •  الثالث: قوله تعالی عقیبه ﴿فَإِذَا قُضِيَتِ ٱلصَّلَوٰةُ فَٱنتَشِرُواْ فِي ٱلأَرضِ وَٱبتَغُواْ مِن فَضلِ ٱللَهِ﴾1 حیث فُسِّر «ابتغاء الفضل» بطلب المعیشة، و من المعلوم أنّ التکسّب فی صبیحة یوم الجمعة مکروهٌ کما دلّت علیه الرّوایات، بل دلّت الرّوایات علی استحباب التهیّؤ لصلاة الجمعة و الدعاء بخلاف عصر یوم الجمعة.

  •  الرابع: قوله تعالی عقیبه ﴿وَإِذَا رَأَواْ تِجَٰرَةً أَو لَهوًا﴾2 الخ. حیث إنّ نزول التجّار فی أوّل طلوع الفجر و إعلامهم الناس بالطبل، فمع بُعده فی نفسه قد دلّت التفاسیر علی أنّ ترک المصلّین للنّبیّ و الفضّ إلی التجّار إنّما کان فی صلاة الجمعة.

  •  و منها: أنّ المراد من «ذکر الله» هو رسول الله کما دلّت علیه روایاتٌ، أو المراد منه هو الخطبة، أو الخطبة و الصلاة معاً لا خصوص الصلاة، فعلی الأوّل فلا دلالة فی الآیة علی وجوب السعی إلی الصلاة، و علی الأخیرین فإنّ استماع الخطبة لیس بواجب إجماعاً، و إذَن لابدّ و أن یحمل الأمر بالسعی علی الاستحباب فلا دلالة حینئذٍ علی وجوب الخطبة و الصلاة کما لا یخفی.

  •  و فیه: أنّ «الذّکر» إنّما هو بمعنی إخطار الشیء بالبال، و هذا معنی جامع شاملٌ لجمیع العبادات الّتی کانت مذکّرة لله تعالی و من ذلک یصحّ أن یقال: إنّ رسول الله و المعصومین حتّی الأولیاء و العلماء ذِکر الله لأنّ التوجّه و النّظر إلیهم

  •  یوجب التوجّه إلی الله.

    1. ـ سورة الجمعة (٦٢) صدر الآیة ١٠.
    2. ـ سورة الجمعة (٦٢) صدر الآیة ١١.
/ 12