کتاب شریف «صلاة الجمعة» اثر نفیس فقهی حضرت علامه آیة‌اللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه، رساله‌‌ای تخصصی و فقهی است در «وجوب نماز جمعه» که با ادلۀ متقن و شواهد محکم وجوب عینی و تعیینی این نماز عظیم‌القدر را به ثبوت می‌رساند. این کتاب با مقدمۀ مبسوط فرزند مؤلف، مرحوم آیة‌اللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس‌اللَه‌سرّه پیرامون «اهمیت نماز جمعه در گذر تاریخ» و «شرحی مختصری از اهمیّت آن از دیرباز نزد مرحوم مؤلّف» و «وظایف خطبای جمعه» همراه با تعلیقاتی نفیس، فنّی و فقهی به زیور طبع آراسته گردیده است. در این رساله از نظر مرحوم مؤلف، وجوب عینی و تعیینی نماز جمعه به‌نحو واجب مطلق، بدون هیچ شرطی به ثبوت می‌رسد؛ اگر چه تشکیل حکومت اسلامی به‌عنوان شرط صحّت، واجب شمرده می‌شود. لیکن مرحوم معلّق پا را فراتر نهاده و با ادله‌ای متقن، وجوب عینی و تعیینی نماز جمعه بدون هیچ شرطی؛ نه در وجوب و نه در صحّت را در ضمن تعلیقات ذی‌قیمتِ خود به ثبوت می‌رساند و به این مطلب نیز اشاره می‌فرماید که مرحوم مؤلّف با توجه به تعلیقه‌ای که در اواخر عمر مرقوم داشته‌اند، به نوعی از رأی خویش بر شرطیّت تشکیل حکومت اسلامی برای صحّت نماز جمعه برگشته و بر رجحان نماز جمعه در صورت نبود حکومت اسلامی حکم رانده‌اند.
صلاة الجمعة
94الوجه الثّانی: یتّضح بعد تمهید مقدمتین، الاُولی: أنّ المناط فی تقدیم دلیل المقیَّد علی دلیل المطلق و حمل المطلق علی المقیّد إنّما هو من جهة فهم العُرف حیث یُقدَّم الأظهر علی الظاهر فهو تابع لإمکان الجمع العرفیّ الدّلالیّ بعد عدم إمکان الجمع بین الدلیلَین و الأخذ بکِلا المفادَین لاتّحاد الحُکم، فلابدّ حینئذٍ إمّا مِن رَفْع الید عن الإطلاق و حمله علی المقیّد، و إمّا مِن رَفْع الید عن ظهور المقیّد و حمله علی کونه من أحد مصادیق المطلق، و حیث کان ظهور المقیّد فی التقیید أجلی من ظهور المطلق فی الإطلاق نرفع الید عن الثّانی فنحکّم ظهور المقیّد علیه لأنّه بمنزلة القرینة الصارفة عن ظهور ذی القرینة.
إذا عرفت هذا فاعلم: أنّ المناط فی تقدیم المقیّد علی المطلق هو أظهریّة ظهوره منه و هو المدار فی تشخیص القرینة عن ذی القرینة، و أمّا ما ربّما یظهر من
المحقِّق النائینی و تبعه بعض أساتذتنا بأنّه یجب تقدیم القرینة علی ذی القرینة و إن کانت أخفی ظهوراً منه، فهو کلام لا یرجع إلی محصّلٍ، إذ لا ملاک للقرینیّة إلاّ الأظهریّة، و تمام الکلام فی محلّه.