کتاب شریف «صلاة الجمعة» اثر نفیس فقهی حضرت علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه، رسالهای تخصصی و فقهی است در «وجوب نماز جمعه» که با ادلۀ متقن و شواهد محکم وجوب عینی و تعیینی این نماز عظیمالقدر را به ثبوت میرساند. این کتاب با مقدمۀ مبسوط فرزند مؤلف، مرحوم آیةاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه پیرامون «اهمیت نماز جمعه در گذر تاریخ» و «شرحی مختصری از اهمیّت آن از دیرباز نزد مرحوم مؤلّف» و «وظایف خطبای جمعه» همراه با تعلیقاتی نفیس، فنّی و فقهی به زیور طبع آراسته گردیده است. در این رساله از نظر مرحوم مؤلف، وجوب عینی و تعیینی نماز جمعه بهنحو واجب مطلق، بدون هیچ شرطی به ثبوت میرسد؛ اگر چه تشکیل حکومت اسلامی بهعنوان شرط صحّت، واجب شمرده میشود. لیکن مرحوم معلّق پا را فراتر نهاده و با ادلهای متقن، وجوب عینی و تعیینی نماز جمعه بدون هیچ شرطی؛ نه در وجوب و نه در صحّت را در ضمن تعلیقات ذیقیمتِ خود به ثبوت میرساند و به این مطلب نیز اشاره میفرماید که مرحوم مؤلّف با توجه به تعلیقهای که در اواخر عمر مرقوم داشتهاند، به نوعی از رأی خویش بر شرطیّت تشکیل حکومت اسلامی برای صحّت نماز جمعه برگشته و بر رجحان نماز جمعه در صورت نبود حکومت اسلامی حکم راندهاند.
مرتب سازی:
صلاة الجمعة
39إنّ الأصل فی صلاة الجمعة الوجوب العینی التعیینی
و نحن مع الاعتراف بالعجز و القصور و النقصان، و بعد الفحص و البحث و التّأمّل فی الأدلّة و المتون فقد رأینا أنّ الأصل فی صلاة الجمعة هو الوجوب العینی التعیینی عقداً و اجتماعاً بدون أیّ شرط لا فی الوجوب و لا فی الصّحّة مع الأمن من الخوف عند اجتماع الشرائط و تحقّق الموضوع. و قدّمنا بعض التعلیقات1 ببضاعة مزجاة و قلّة باع متوخِّین فی ذلک مزیداً للبصیرة و إتماماً للفائدة.
و الحمد للّه أوّلا و آخراً و ظاهراً و باطناً، و الصلاة و السّلام و التحیّة و الإکرام علی صاحب الشّریعة الغرّاء و الحنفیّة البیضاء خاتم الأنبیاء و المرسلین محمّد و علی آل بیته اُمناء الوحی و حَمَلة الرسالة، سیّما قطب عالم الوجود صاحب العصر و الزمان بقیّة الله علی الأنام أرواحنا لتراب مقدمه الفداء و جعلنا من شیعته و موالیه و الذّابّین عنه بمحمّد و آله.
و أنا الراجی عفو ربّه السیّد محمّد محسن الحسینی الطهرانی فی یوم الجمعة التاسع من رجب المرجّب من سنة ١٤٢٧ الهجریّة القمریّة فی المشهد المقدّس الرّضوی علی ثاویه آلاف التحیّة و الثناء
- ـ قد راجع ـ قدّس الله نفسه الزّکیّة ـ هذه الرّسالة فی أواخر حیاته الشّریفة و علّق علیها بعض التعلیقات المختومة ب (منه عُفی عنه) و لکن لما رأینا إجمالاً فی بعض العبارات و اضطراباً فی أداء المقصود و الإشارات فقد علّقنا علیها تعلیقات مختصرة موجزة لزیادة الإفادة و الإتقان المختومة ب (منه عُفی عن جرائمه) و سائر التعلیقات من الأفاضل الکرام و أصدقائنا العظام أیّدهم الله بتوفیقاته.