
مطلع انوار ج1
احوالات شخصی، حکایات و قصص، مکاتبات
جلد اول از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، در موضوعِ «احوالات شخصی، حکایات و قصص»، و در نهایت «منقولات و مکاتبات» به زیور طبع آراسته شده است. اهم مباحث این مجلّد: • ذکر احوالات شخصی ایشان اعم از نام مصنّفاتِ نوشته شده یا نشده، هجرت به مشهد مقدس، تاریخ رحلت نزدیکان و آشنایان و بزرگان، وصیتنامه حضرت آیت الحق حاج سید هاشم حداد و وصیتنامه حضرت علامه طهرانی قدس سرهما، • رساله «تفریق صلوات» در اثبات استحبابِ اکیدِ اقامه نماز در 5 وقت، نگارش یافته توسط معلق محترم، فرزند علامه • نقل حکایاتی دلنشین و تنبّه آور در اخلاق و عرفان؛ اعم از داستانهایی آموزنده از اهل بیت علیهم السلام و حکایاتی از بزرگان اهل معنی • نقل حکایاتی آموزنده از امور تاریخی و اجتماعی؛ همچون برداشتهایی از کتاب «برادران امیدوار» • مکتوب برخی ملاقاتها، نامه ها و مکاتباتِ علامه با برخی علماء و فقهاء و برخی بستگان و اقارب، که مشتمل بر توصیههای اخلاقی و سلوکی و برخی دیدگاههای علمی و فقهی میباشد.
مطلع انوار ج1
125راجع به عبادت پروردگار نیز مطلب چنین است. هر وقت انسان خدا را برای خدا عبادت کرد، خداوند هم انسان را مالک روز قیامت میکند و هرچه دارد به او میدهد؛ و این مفاد حدیث شریف است: «عبدی أطِعْنی حتّی أجْعلَک مِثلی»1.2
[حکایتی در کرامت ابن فهد حلّی]
حضرت آقای آقا حاج شیخ عبّاس قوچانی ـ دامت برکاته ـ فرمودند:
روزی از ابن فهد در حالتی که در باغ خود مشغول بیل زدن بود سؤال کردند: از پیغمبر صلّی الله علیه و آله و سلّم روایت شده: عُلَماءُ اُمّتی کأنبیاءِ بَنی إسرائیل أو أفضل مِن أنبیاء بنیإسرائیل3، انبیاء بنیاسرائیل معجزات داشتند، عیسی چه کرد، موسی عصا میانداخت و اژدها میشد، پس کجاست معجزات شما؟!
ابن فهد یکمرتبه عصای خود را انداخت و به صورت اژدهائی در باغ حرکت نمود، سپس عصای خود را گرفت، و همان عصای اوّلیّه در دستش بود؛ و به آن شخص نشان داد که ما هم از قبیل این اعمال میتوانیم منتهی مأمور نیستیم به إعمال آن.4
[حکایت خادم مدرسه قزوینیها که با امام زمان علیه السّلام مراوده داشته است]
آقای آقا شیخ عبّاس قوچانی از آقای حاج سیّد ابوالقاسم خوئی نقل کردند
- الجواهر السّنیة، ص ٣٦١؛ بحارالأنوار، ج ١٠٢، تعلیقه ص ١٦٤، با اندکی اختلاف.
- جنگ ١٠، ص ١٥٠ و ١٥١.
- . بحارالأنوار، ج ٢٤، ص ٣٠٧؛ ج ٣٥، ص ٣٠٤؛ منیة المرید، ص ١٨٢؛ المزار، ص ٦.
- جنگ ١٠، ص ١٥١.
