
امام شناسی ج4
جلد چهارم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «وراثت در ولایت» و «فضایل امیرالمؤمنین علیهالسلام» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • امام وارث جنبههای روحی و علمیِ پیامبران، و وارث همۀ علوم قرآن است • امیرالمؤمنین وارث جمیع کمالاتِ پیامبر اکرم به جز نبوّت میباشد • امیرالمؤمنین وجود باقیۀ رسول خدا است • ابتلائات و امتحانات عجیب امیرالمؤمنین علیهالسلام • نقش امام تنها حفظ نظام اجتماع نیست، بلکه حفظ ربط تکوینی بین خدا و خلق است • هیچگاه زمین از حجّت خدا خالی نیست • مقصود از «عالم به کتاب» در آیۀ قرآن، امیرالمؤمنین علیهالسلام است • مراد از «هادی» در آیۀ «لکلِ قومٍ هادٍ» امیرالمؤمنین علیهالسلام است
امام شناسی ج4
37وصیّ او كه خیر الوصیّین است چگونه نمیتواند در یك شب از مدینه به مدائن آید و برگردد؟! یا آنكه به كلّی انكار كن و بگو تمام این مطالب قرآن و آوردن تخت بلقیس از سبا نیز سخن به مجازفه و پراكنده گوئی بوده است».
وَ قُلْتَ ما قُلْتَ مِن قَوْلِ الغُلاة فَما *** ذَنْبُ الغُلاة إذا قَالُوا الَّذی وَجَبا1 «و میگوئی كه این معجزات را اهل غلوّ به علی نسبت میدهند، گناه اهل غلوّ چیست اگر احیاناً حكایت از امر واقع شده و حقیقتی بنمایند».
ذكر برخی از معجزات و مناقب أمیر المؤمنین علیه السّلام
ابن وهبان و فتّاك گفتند از قول جماعتی كه: «ما با حضرت أمیرالمؤمنین علیه السّلام میرفتیم رسیدیم به نیزار و ناگهان دیدیم كه در وسط راه، شیری خوابیده بود و بچّه هایش به پشت او سوار شدهاند. جُوَیریَة بن مسهّر گوید: من دهانه مركب خود را برگرداندم، حضرت فرمود: ای جویریه به كجا برویم؟ این حیوان سگی است از سگهای خدا و مطیع فرمان او، و این آیه را قرائت كردند: ﴿ما مِنْ دَابَّةٍ إِلَّا هُوَ آخِذٌ بِناصِيَتِها إِنَّ رَبِّي عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ﴾. «هیچ جنبدهای نیست مگر آنكه اراده و اختیار او به دست خداست و پروردگار من بر راه مستقیم است. در این حال شیر با حالت تضرّع و تَبَصْبُص به طرف حضرت آمد و دُم خود را از روی نیاز و رحمت تكان میداد و میگفت: السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا أَميرَ المؤمنين وَ رَحْمَة اللَه وَ بَرَكاتُهُ يَا ابْنَ عَمِّ رَسُولِ اللَه. حضرت به او فرمود: وَ عَلَيْكَ السَّلَامُ يَا أبا الحارِثُ تسبیح تو چیست؟ عرض كرد: سُبحانَ مَنْ الْبَسَنِی المَهابَة وَ قَذَفَ فی قُلُوبِ عِبادِهِ مِنّی المَخافَة «پاك و منزّه است آن خدائی كه لباس هیبت را در تن من كرد و در دل بندگانش از من ترس و وحشت انداخت».2
و حضرت باقر علیه السّلام فرمودهاند كه: «وقتی جویریة بن مسهّر عازم سفری بود، أمیر المؤمنین علیه السّلام به او فرمودند: در راه به تو شیری خواهد رسید. عرض كرد: چكنم؟ حضرت فرمود: به او سلام برسان و بگو: أمیر المؤمنین مرا از تو در امان خود قرار داده است. جویریه حركت كرد و در بین راه شیری به او رسید، جویریه به او گفت: ای
- «مناقب ابن شهرآشوب» ج ١، ص ٤٤٨ و ص ٤٤٩.
- «مناقب ابن شهرآشوب» ج ١، ص ٤٥٠.
