امام شناسی ج4

جابربن عبد اللَه انصاری و أبوذر غفاری و ابن عبّاس و أبو سعید خُدری و أبو هریره و حضرت صادق علیه السّلام روایت كرده‌اند كه: حضرت رسول اللَه صلّی اللَه علیه و آله و سلّم در كُراع الغَمیم نماز گزاردند، و چون سلام نماز را دادند وحی بر آن حضرت نازل شد. در این حال علیّ بن أبی‌طالب آمد و پیغمبر را در حال نزول دید، نشست و رسول خدا را در بغل گرفته و تكیه حضرت را به خود داد و همین طور وحی بر پیغمبر می‌آمد تا آفتاب غروب كرد. چون نزول وحی به پایان رسید، فرمود: ای علی نماز خوانده‌ای؟ عرض كرد: نه! و قضیّه را برای رسول خدا بیان كرد. رسول خدا فرمود: دعا كن خدا خورشید را برای تو برگرداند. أمیرالمؤمنین دعا كردند، در این حال ناگه خورشید پاك و نورانی ظاهر شد».

 و در روایت أبو جعفر طحاوی است كه: «رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم عرض كردند: بار پروردگارا علی در طاعت تو و طاعت رسول تو بود، خورشید را برای او برگردان، خورشید برگشت. حضرت أمیرالمؤمنین علیه السّلام برخاستند و نماز خود را به جای آوردند. چون از نماز فارغ شدند خورشید فرو نشست و ستاره ظاهر شد». و در روایت أبو بكر مَهرویه چنین وارد است كه: «أسماء گفت: سوگند به خدا كه چون خواست خورشید فرو بنشیند صدائی مانند صدای ارّه كه در چوب فرو رفته و مشغول بریدن است به گوش ما رسید». أبو بكر مَهرویه گوید: و این قضیّه در ناحیه ضَهیاء¹ در راه جنگ خیبر واقع شد. و نیز روایت است كه: آن حضرت نماز خود را به طور ایماء و اشاره خواندند و چون خورشید برگشت به امر رسول اللَه صلّی اللَه علیه و آله و سلّم اعاده كردند».² و در این قضیّه صاحب بن عبّاد گوید:

 «توبه گناهكاری ابداً قبول نمی‌شود مگر به محبّت علیّ بن أبی‌طالب علیه السّلام».

 «برادر رسول خدا بلكه داماد رسول خدا است، و داماد ابداً قابل قیاس و برابر با صاحب و رفیق نخواهد بود».