امام شناسی ج4

می‌توانست زمین را بوسه زند، و بر بالای سر أمیر المؤمنین ابری پیدا شد، كه بر تاج و تارك او سایه می‌افكند.

 و گرداننده آن ابر، جبرائیل بود كه هر جا علی می‌خواست آنرا می‌برد؛ و زمانهای بسیار گذشت كه سایه‌های خود أمیرالمؤمنین، جبرئیل را دور می‌كرد و او را از منزلت و قیمت می‌انداخت».

 و شیخ طوسی در «أمالی» از أبو محمّد فخّام با سند خود از أبو مریم از سلمان روایت كرده است كه گفت: «ما در نزد رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم نشسته بودیم كه علیّ بن أبی‌طالب علیه السّلام وارد شد. حضرت رسول یك دانه ریگ به دست أمیرالمؤمنین دادند. چون ریگ در دست او قرار گرفت شروع به سخن كرد و گفت: لَا إلَهَ إلّا اللَهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَهِ، رَضيتُ باللَهِ رَبَّاً وَ بِمُحَمَّدٍ نَبِياً وَ بِعَلِیٍّ وَلِيًّا. «نیست معبودی جز خداوند عزّ و جلّ، و محمّد است رسول خدا، به خدا راضی شدم كه پروردگارم باشد و به محمّد كه پیغمبرم باشد و به علی كه صاحب اختیار و مولایم باشد». فقالَ النَّبِیُّ صلّی اللَه عليه و آله و سلّم: مَنْ أصبَحَ مِنكُم راضِياً بِوِلَايَة عَلیٍّ فقَدْ أَمِنَ خَوْفَ اللَهِ وَ عِقَابَهُ. «حضرت رسول خدا فرمودند: كسی كه روزگار خود را بگذراند و راضی باشد به ولایت علیّ بن أبی‌طالب از خوف و عذاب خدا ایمن است»¹.

 عونی گوید:

 «صاحب حوله و سطل و آن كسی كه در دست او ریگها تسبیح خدا كردند، كیست»؟

 و ابن حمّاد گوید:

 «علی كسی است كه در دست او، ریگهای سفید، تسبیح خدا كردند، تا این برای فضل و فضیلت او، دلیل و برهانی آشكار بوده باشد».

 عبد الواحد بن زید گوید: «من در طواف كعبه بودم دیدم دختری به خواهرش می‌گوید: لا وَ حَقِّ المُنتَجَبِ بِالوَصِيَّة الحَاكِمِ بِالسَّويَّة العادِلِ فی القَضِيَّة العالی‌