اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

امام شناسی ج4

27٬505
اعتقادات

جلد چهارم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمد‌حسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «وراثت در ولایت» و «فضایل امیرالمؤمنین علیه‌السلام» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است.  مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد:  • امام وارث جنبه‌های روحی و علمیِ پیامبران، و وارث همۀ علوم قرآن است  • امیرالمؤمنین وارث جمیع کمالاتِ پیامبر اکرم به جز نبوّت می‌باشد  • امیرالمؤمنین وجود باقیۀ رسول خدا است  • ابتلائات و امتحانات عجیب امیرالمؤمنین علیه‌السلام  • نقش امام تنها حفظ نظام اجتماع نیست، بلکه حفظ ربط تکوینی بین خدا و خلق است  • هیچ‌گاه زمین از حجّت خدا خالی نیست  • مقصود از «عالم به کتاب» در آیۀ قرآن، امیرالمؤمنین علیه‌السلام است  • مراد از «هادی» در آیۀ «لکلِ قومٍ هادٍ» امیرالمؤمنین علیه‌السلام است

سرای جاوید

امام شناسی ج4

149
  •  به آنچه ما درباره تو قصد داریم از عزّت و اكرام و جاه و قدر و منزلت امیدوار باش، امروز تو را در نزد ما مقامی رفیع و منزلتی ارجمند است.

  •  من سند ولایت و حكومت استانی را به تو خواهم داد كه راضی شوی و ابداً دیگر از ما گلایه نكنی و علاوه، از اموال و احسان خود آنقدر تو را اشباع خواهم نمود كه مورد قبول و پسندت واقع شود».

  •  عمرو عاص این نامه معاویه را نیز بدین گونه پاسخ داد:

  • ابَی القَلْبُ مِنِّی أن اخادَعَ بِالمَكْرِ***بِقَتْلِ ابنِ عَفَّانٍ اجَرُّ إلَی الْكُفْرِ
  • وَ اِّنی لَعَمروٌ ذُو دَهاءٍ وَ فِطْنَة***وَ لَسْتُ أبيعُ الدِّينَ بِالرِّبحِ و الوَفرِ
  • فَلَوْ كُنتَ دَارَایٍ وَ عَقْلٍ وَ حِيلَة***لَقُلْتَ لِهَذا الشَّيْخِ إن خاضَ فِی الامْرِ
  • تَحِيَّةُ مَنشُورٍ جَلِيسٍ مُكْرَّم‌***بِخَبْطٍ (بخطًّ) صَحِيحٍ ذی بَيانٍ عَلی مِصْرِ
  • أَ لَيْسَ صَغيراً مُلْكُ مِصْرَ بِبَيعْة***هِیَ العارُ فِی الدُّنيا علی العَقَبِ مِن عَمْرُو
  • فَإن كُنتَ ذامَيلٍ شَديدٍ الَی العُلی‌***وَ امْرَة أهْلِ الدِّينِ مِثْلَ أبی بَكْرِ
  • فَأشرِك أخا رَأیٍ وَ حَزْمٍ وَ حيلَة***مُعاویَ فی أمْرٍ جَليلٍ لِذِی الذِّكْرِ
  • فَإنَّ رِواءَ اللَّيْثِ صَعْبٌ عَلَی الوَری‌***وَ إن غابَ عَمْرٌ زيدَ شَرٌ إلی شَرٍّ1
  •  می گوید: «قلب من إبا می‌كند از این كه بی جهت به حیله و خدعه تو فریفته شوم و به بهانه كشته شدن عثمان خود را به دامان كفر افكنم.

  •  من عَمروی هستم كه به فطانت و زیركی معروف و مشهورم، و من كسی نیستم كه دین خود را به متاع و مال دنیا بفروشم.

  •  اگر تو صاحب عقل و رأی و حیله هستی هر آینه برای این مرد بزرگ كه او را دعوت به فرو رفتن در مهالك می‌كنی به عنوان تحیّت، منشور حكومت مصر را با خطّ صحیح و بیان روشن و واضح می‌فرستادی و او را مكرّم و همنشین خود قرار می‌دادی.

  •  آیا حكومت مصر در مقابل بیعت به حكومت تو و جنگ با علیّ بن أبی‌طالب كه برای فرزندان من به عنوان عار و ننگ باقی خواهد بود بسیار كوچك نیست؟

  •  پس ای معاویه اگر میل وافری به ریاست و مقام داری و دوست داری مثل ابوبكر در بین اهل اسلام حكومت كنی.

    1. «مناقب» خوارزمی، ص ١٣٠ و ص ١٣١.
/