امام شناسی ج4

آدم گرسنه كاه هم می‌خورد.

 علیّ بن أبی‌طالب دین خالص است كه ابداً دنیا با آن آمیخته نشده، لیكن در جانب دیگر دنیا و سلطنت وجود دارد.

 من از روی طمعی كه داشتم با وجود بصیرت، دنیا را اختیار كردم و معلوم است كه در این انتخاب حجّت و برهانی نداشته‌ام.

 من به خوبی دنیا را می‌شناسم و به فنای آن پی برده‌ام لیكن چون در نفس من آرزوهای رنگارنگ وجود دارد.

 لذا دوست دارم در دنیا عیش خود را در مرتبه عالی قرار دهم و البتّه هیچ‌كس به زندگی پست راضی نخواهد شد».

 عمرو عاص طیّ طریق كرد تا به جائی رسید كه راه به دو طریق منشعب می‌شد: یكی راه عراق و دیگری راه شام. عبد اللَه و وَردان هر دو در اینجا ابن عاص را از انحراف به صوب شام منع كردند و گفتند: در راه عراق آخرت است ولی عمرو عاص توجّهی نكرد و راه خود را به طرف شام كج نمود،¹ و بر معاویه وارد شد و منشور حكومت مصر را تسجیل و تثبیت كرد، و به معاویه آموخت كه راه فریب مردم خونخواهی عثمان خلیفه رسول خدا است و باید وانمود كرد كه علی و اصحاب او، او را كشته‌اند. و فرستادند شُرَحْبیل بن سِمْط را كه شیخ شام و یگانه فرمانده شام بود حاضر كردند و خود و یاران معاویه به او تلقین كردند كه علی عثمان را كشته و برای مظلومیّت عثمان و گرفتن خون خلیفه مظلوم باید با علی جنگید. آن مرد بیچاره هم گول خورد و به تمام اهالی شام اعلان كرد كه باید از معاویه پیروی كنند و در انتقام از كشندگان عثمان دریغ نكنند. این بود كه واقعه صفّین به وقوع پیوست.

 گویند: صد هزار نفر در این واقعه كشته شدند تا در لیلة الهَریر كه غلبه و پیروزی برای أمیر المؤمنین علیه السّلام مشهود بود و فردا كه نزدیك بود چند ساعتی دیگر كار معاویه یكسره می‌شد عمرو عاص نقشه جدیدی طرح كرده و با بالا كردن قرآنها بر سر نیزه‌ها لشكر أمیر المؤمنین را دچار تزلزل و اضطراب نمود و بالأخره فتور و سستی پیدا شد، و منافقین هم كمك كردند تا آن حضرت را مجبور به تسلیم در مقابل‌