
امام شناسی ج4
جلد چهارم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «وراثت در ولایت» و «فضایل امیرالمؤمنین علیهالسلام» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • امام وارث جنبههای روحی و علمیِ پیامبران، و وارث همۀ علوم قرآن است • امیرالمؤمنین وارث جمیع کمالاتِ پیامبر اکرم به جز نبوّت میباشد • امیرالمؤمنین وجود باقیۀ رسول خدا است • ابتلائات و امتحانات عجیب امیرالمؤمنین علیهالسلام • نقش امام تنها حفظ نظام اجتماع نیست، بلکه حفظ ربط تکوینی بین خدا و خلق است • هیچگاه زمین از حجّت خدا خالی نیست • مقصود از «عالم به کتاب» در آیۀ قرآن، امیرالمؤمنین علیهالسلام است • مراد از «هادی» در آیۀ «لکلِ قومٍ هادٍ» امیرالمؤمنین علیهالسلام است
امام شناسی ج4
20رسول اللَه صلّی اللَه علیه و آله و سلّم تمام این منازل را طیّ نمود. سلیمان بن داود در وقتی كه هدهد از او ناپدید شد و در امر او شكّ نمود كه شاید تمرّد نموده و به حضورش حاضر نشده است غضب كرد و گفت: ﴿ما لِيَ لا أَرَى الْهُدْهُدَ أَمْ كانَ مِنَ الْغائِبِينَ﴾، «چه شده است كه من هدهد را نمیبینم یا آنكه او تمرّد نموده و غیبت كرده است.» چون هدهد به حضرت سلیمان آبها را نشان میداد و با تیزی چشمی كه داشت جاهای آب را در زمین میدید و سلیمان را بر آن مواضع دلالت مینمود.
حضرت سلیمان از غیبت او به خشم آمد و گفت: ﴿لَأُعَذِّبَنَّهُ عَذاباً شَدِيداً أَوْ لَأَذْبَحَنَّهُ أَوْ لَيَأْتِيَنِّي بِسُلْطانٍ مُبِينٍ﴾ «من او را عذاب سختی خواهم كرد یا او را سر خواهم برید یا باید برای من دلیل آورده عذر موجه خود را بر غیبتش بیان كند». حضرت سلیمان به خشم آمد به علت آنكه آب میخواست و هدهد او را راهنمائی بر آب مینمود و در اثر غیبت بیآب ماند، سلیمانی كه باد و مورچه و جنّ و شیاطین و سپاهیان شیاطین همه فرمانبر و منقاد اوامر او هستند از علم هدهد بیبهره بود و خداوند علمی را كه به این حیوان آموخته بود به او نیاموخته بود و مكان آب را در زیر هوا نمیدانست و این مرغ میدانست، بنابراین سلیمان در علومش ناقص بود. وَ اللَهُ تَعالی يَقولُ: ﴿وَ لَوْ أَنَّ قُرْآناً سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتى﴾، و خداوند در قرآن كریم میفرماید: «و اگر قرآنی بوده باشد كه با آن كوهها به حركت درآیند، و زمین با آن قطعه قطعه شود، و مردگان با آن به سخن درآیند (همین قرآن است).» این قرآن با این خصوصیّات به ما آل محمّد ارث رسیده است، این قرآنی كه با آن كوهها در گردش آیند و زمین با آن تكّه تكّه گردد و با آن با مردگان تكلّم شود؛ و ما آب را در زیر هوا در مواضع خود میدانیم (و محتاج به هدهد و علم او نیستیم)، و در كتاب آفرینش و تكوین، هیچ امری واقع نشده كه خدا اذن در تصرّف آن را به سابقین از پیغمبرانش داده است مگر آنكه علم و اذن در تصرّف آن را به ما آل محمّد داده و آن قدرت و تصرّف را به اذن خود برای ما در امّ الكتاب قرار داده است.
خدا میفرماید: ﴿وَ ما مِنْ غائِبَةٍ فِي السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ﴾، و سپس میفرماید: ﴿ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا﴾ «هیچ موجودی در آسمان و زمین پنهان نمیگردد مگر آنكه در كتاب مبین و آشكار خدا حاضر است»، و در
