
امام شناسی ج4
جلد چهارم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «وراثت در ولایت» و «فضایل امیرالمؤمنین علیهالسلام» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. مهمترین مباحث مندرج در این مجلّد: • امام وارث جنبههای روحی و علمیِ پیامبران، و وارث همۀ علوم قرآن است • امیرالمؤمنین وارث جمیع کمالاتِ پیامبر اکرم به جز نبوّت میباشد • امیرالمؤمنین وجود باقیۀ رسول خدا است • ابتلائات و امتحانات عجیب امیرالمؤمنین علیهالسلام • نقش امام تنها حفظ نظام اجتماع نیست، بلکه حفظ ربط تکوینی بین خدا و خلق است • هیچگاه زمین از حجّت خدا خالی نیست • مقصود از «عالم به کتاب» در آیۀ قرآن، امیرالمؤمنین علیهالسلام است • مراد از «هادی» در آیۀ «لکلِ قومٍ هادٍ» امیرالمؤمنین علیهالسلام است
امام شناسی ج4
23اصحاب حضرت صادق علیه السّلام كه اسمش در خاطرم نمانده روایت است از حضرت صادق علیه السّلام كه فرمود: ان عيسی ابن مريم اعطی حرفين كان يعمل بهما، و اعطی موسی اربعة احرف، و اعطی ابراهيم ثمانية احرف، و اعطی نوح خمسة عشر حرفا، و اعطی آدم خمسة و عشرين حرفا، و ان اللَه تبارك و تعالی جمع ذلك كله لمحّمد صلّی اللَه عليه و آله و سلم. و ان اسم اللَه الاعظم ثلاثة و سبعون حرفا اعطی محمدا اثنين و سبعين حرفا و حجب عنه حرف واحد1.
«به حضرت عیسی بن مریم از اسماء خدا كه تمام دعوت و معجزات خود را (از مرده زنده كردن و كور مادرزاد و مرض پیس را شفا دادن و خبر دادن به مردم از غیب مانند آنچه را كه میخورند یا در خانههای خود نگاهداری میكنند) بر اساس آن اسمها قرار داده بود فقط دو حرف داده شده بود، و به حضرت موسی چهار حرف عنایت شده بود، و به حضرت ابراهیم هشت حرف، و به حضرت نوح پانزده حرف، و به حضرت آدم بیست و پنج حرف، و به محمّد صلّی اللَهعلیه و آله و سلّم هفتاد و دو حرف عطا شده است از مجموع اسامی خدا كه هفتاد و سه حرف است، و یك حرف مخزون مكنون، اختصاص به ذات واجب دارد.»
و از «بصائر الدّرجات» با سند خود از ابو حمزه ثمالی از حضرت سجّاد علی بن الحسین علیهما السلام روایت میكند كه قال: قلت له: الائمة يحيون الموتی و يبرؤن الاكمه و الأبرص و يمشون علی الماء؟ قال: ما اعطی اللَه نبيا شيئا قط الا و قد اعطاه محمدا صلی اللَه عليه و آله و سلم، و اعطاه ما لم يكن عندهم ـ الخبر2. ابوحمزه گوید: «به حضرت سجّاد علیه السّلام عرض كردم: آیا ائمّه اهل بیت میتوانند مردگان را زنده كنند؟ و آیا میتوانند كور مادرزاد را بینا نموده و مریض پیس را شفا دهند؟ و آیا میتوانند بر روی آب راه بروند؟ حضرت فرمود: خداوند هیچ موهبتی به پیغمبری از پیغمبران خود نداده است مگر آنكه آن را به محمّد صلّی اللَه علیه و آله و سلّم عنایت فرموده است و علاوه بر آنها چیزهائی به محمد صلی اللَه علیه و آله و سلم عطا فرموده است كه به هیچ یك از آنها نداده است.»
و از «بصائر الدّرجات» با سند خود از جابر از حضرت امام محمّد
- «بحار الانوار» ج ٦ ص ٢٢٦.
- همان.
