امام شناسی ج4

اللَه، یا صفیّ اللَه و أمثال آنها القاب تشریفاتی و اعتباری نیست بلكه حكایت از یك نوع خاصّ از ملكه و كیفیّت مخصوص از نفوس آنها می‌نماید كه جذبات الهی در هر یك از آنها به یك منوال نبوده بلكه هر یك از طریقی خاصّ و روشی مخصوص با صفای باطن خود سیر در اسمی از اسمای الهیّه نموده و حقیقت آن اسم در آنها ظهور پیدا كرده است، و به واسطه آن اسم معجزات و خارق العادات را انجام می‌دادند، و علومی ربّانی از دریچه همان اسم از عالم علم كلّی الهی توسط جبرائیل امین بر قلب آنها سرازیر می‌گردیده است.

 امّا وجود مقدّس خاتم الانبیاء و المرسلین كه جامع جمیع ظهورات اسماء الهیّه هستند دارای نفسی وسیع و قلبی فسیح و دارای اسم اعظم و مقام فناء در اسم احد و ذات مقدّس باری تعالی می‌باشند. لقب خاتم النّبییّن بر آن حضرت اعتبار و تشریف نیست بلكه سعه روح و استعداد سیر در همه اسماء و صفات و تجلّی اسم اعظم و تلّقی آخرین مراتب توحید و فنای در ذات احدیّت و اندكاك و انطوای جمیع عوالم در نفس مبارك آن حضرت بلكه انطواء و اندكاك جمیع علوم و مواهب انبیای گذشته با كمالات روحی و علمی در آن حضرت حكایت از عنوان خاتم النّبییّن می‌كند. همه انبیاء مقدّمة الجیش آن حضرت بوده و هر یك از زاویه‌ای و دریچه‌ای خاصّ و راهی مخصوص به خدا راه یافته و صاحب كمال مخصوص شده‌اند، لیكن نفس بزرگ پیغمبر اسلام از همه زوایا و همه دریچه‌ها و از همه راهها به آن مقام منیع بار یافته و همه اسمای الهیّه در او تجلّی نموده است. بنابراین آن حضرت وارث همه پیغمبرانند و همه زیر نگین آن حضرت واقع و به شرف خدمت و تمسّك و استشفاع متمسّك‌اند.

 «آنچه خوبان همه دارند تو به هزاران مرتبه بالاتر و والاتر از آنها داری».

 بنابراین وجود مبارك آن سرور كاینات دارای علوم همه انبیاء و اوصیاء و دارای همه معجزات آنان و بیش از آنها هستند و لوای حمد در روز بازپسین فقط به دست آن حضرت داده خواهد شد، یعنی پیشوای حمد كنندگان خدا به همان طریقی كه سزاوار مقام حمد اوست.

 تمام این مراتب و درجات و كمالات و فضایل و مزایا و علوم و معجزات و اسماء الهیّه كلّیّه و اسم اعظم از آن حضرت به خلیفه و وصیّ آن حضرت و آئینه‌