مطلع انوار ج6

غزوات نیست جز در مناقب خوارزمی چند کلمه، که روزی أمیرالمؤمنین لباس خود را تغییر داده و لباس او را در بر کردند.»

  و در صفحه ٢٠٣ گفته است:

 «و برای ذریّۀ طاهره، دوشیزگانی به هم بافتند؛ خصوصاً برای حضرت أبی‌عبدالله علیه السّلام بعضی را در مدینه گذاشتند، و بعضی را در کربلا شوهر دادند، و بعضی را به جهت صدق کلام جبرئیل: ”صغیرُهم یُمیتُه العطشُ“¹ در کربلا از تشنگی بکشتند.»

[گوش مؤمن از شنیدن هرزه‌گوئی‌های دیگران کر است]

 و در صفحه ٢١١ گفته است:

 «در ضمن خبر طولانی که حضرت أمیرالمؤمنین علیه السّلام برای أحنَف بن قیس احوالات خاصّان از اصحاب خود را بیان کرده‌اند، فرموده‌اند: ”و سَجَموا أسماعَهم أن یَلِجَها خوضُ خائِضٍ.“²»

[بد فهمی نسبت به کلام رسول خدا موجب تحریف حدیث می‌شود]

 و در صفحه ٢١٥ گفته است که:

 «شهید ثانی و دیگران روایت کرده‌اند از أبی‌موسی محمّد بن مثنی عنزی، که او گفت: ”ما قومی هستیم شریف که از عنزه هستیم (شاید عنیزۀ معروف باشد)، و رسول خدا به سوی ما نماز کرده است.“³