
مطلع انوار ج6
مباحث روایی تفسیری
جلد ششم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، تحقیقات، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «درایت الحدیث» و «علوم قرآن و تفسیر» میباشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی تفسیری و حدیثی خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد، شاملِ: • ابحاث روایی: مباحثی مبسوط پیرامونِ جعل حدیث، تحقیقی دربارۀ شروح صحیفه سجادیه، اثبات سندیتِ توقیع وارد در ماه رجب و پاسخ به شبهات سندی و محتوایی آن، و همچنین متن برخی اجازه نامهها و ذکر احادیث برگزیده. • ابحاث تفسیری و قرآنی: شامل مباحثی پیرامونِ عدم تحریف قرآن، حجیتِ قرائات قرآنی، جمع آوری قرآن، و همچنین مطالب متنوّع تفسیری.
مطلع انوار ج6
127أمورٍ خاصّةٍ بوقتها بحیثُ لایصحُّ الإستمرارُ فی العمل بها.»
روایت مکذوبۀ: ألا و إنیّ أُوتیتُ الکتابَ و مثلَه معه!
[صفحه ٥١]: «و قبلَ أن نفرُغَ من هذا الفصل لابدّ لنا أن نُشیرَ إلی حدیثٍ یَروونه لیَجعلوا کلَّ الأحادیث من وحی الله کالقرآن الکریم، و هذا الحدیث هو:1 ”ألا و إنّی أُوتیت الکتابَ و مِثلَه معَه“ و فی روایة: ”ألا إنّی أُوتیتُ القرآنَ و مِثلَه معه“.
و هذا الحدیث من أغربِ ما قَذَفَتهُ الرّوایةُ فی سَیلها؛ لأنّ النّبیَّ إذا کان قد أوتِیَ مثلَ «الکتاب» أو مثل «القرآن» فمعنی ذلک: أنّه قد أوتیَ ذلک لِیکونَ تمامًا علی القرآن و إکمالًا له لبیان دینِه و شریعتِه، و إذا کان الأمرُ کذلک فَلِمَ لم یَعنِ النبیُّ بکتابة هذا المِثل فی حیاته عندما تلقّاه عن ربّه، کما عنیٰ بکتابة القرآن؟! و لِمَ لَم یَجعَل له کُتّابًا یُقیِّدونه عند نزوله، کما جعل للقرآن کُتّابًا؟! و لِمَ اقتصرَ فی النّهی عن کتابة غیر القرآن و أغفَلَ هذا المِثلَ فقال: ”لاتَکتُبوا عنّی شیئًا غیرَ القرآن“ و لم یَقُل: و غیرَ ما أوتیتُه معه و هو مثلُه؟!»
عُمَر در وقت فرستادن کعب بن قرظة به عراق، او را از نقل حدیث منع کرد
صفحه ٥٤: «و فی جامع بیان العلم و فضله لحافظ المغرب ابن عبدالبِرّ، عن الشَّعبیّ، عن قُرظة بن کعب، قال:
خرجنا نریدُ العراق فمَشیٰ معنا عمرُ إلی صِرار2 ثمّ قال لنا: ”أ تَدرون لِمَ مَشَیتُ
- ـ رَوی هذا الحدیث أبوداود و الدّارمیّ و ابنُماجة و لم یَروِه البخاریّ و مسلم و هو مثل القرآن کما یزعمون أو شطرُه کما یَروون! (الأضواء)
- ـ «صِرار» بالکسر: موضعٌ قُربَ المدینة؛ و فی روایة: «خرجنا فَشَیَّعَنا». (الأضواء)
